Dün bahsettiğim üzere biraz sıkıntılı gittim eve odama çıktım, 3 sepet çamaşır katladım, yerleştirdim kısmen, iyice yazlık olanları ayırdım yine bir köşeye kaldırmak üzere ama insanlık için küçük kendim için büyük bir karar verdim.
Bundan sonra eve girer girmez yarım saat mutlaka katlama, yerleştirme, düzenleme yapacağım üst katta. Kızımcığımların odası için de büyük kızımcığım el atacak kısmen, kısmen de ben yardımcı olacağım ona.
Umarım gerçekleştiririz.
Bizim sorunumuz evde -gereksiz eşya- fazlalığı değil aslında. Şu anda minumum ihtiyaçlarımız kadar eşyamız var. Ama işte o minumum ihtiyaçlarımız kızımcığımların yurt hayatı yaşamalarından kaynaklanan + eşya fazlalığı yaratıyor ki; bunlar da gereksiz yada atılacak satılacak değil. Evde sürekli birlikte yaşasak bazı eşyaları ortak kullanabilirdik ama bizim için böyle değil işte, çamaşırlar günlük değişiyor en basitinden ve hafta sonu geldiklerinde olur da yıkanamaz, kuruyamaz diye yedekli tutuyoruz, 5 yerine 10 tane, bi de çarp bunları 2 ile al sana 20 oluyor bunlar mesela. E daha bunun gibi büssürü şey var ;-))
Bir de burada evler hakikaten çok küçük, bizimki fena diil bile sayılır hatta.
Bir de tabi çeyizimden 3'er tane harbi yün ve harbi pamuk 6 yorganım (sonra biz bir de elyaf deneyelim dedik ve +5 yaptık, yurt, ev derken), 2'şer taneden 4 döşek var. Yazları rağbet gören yerdeyiz malum herhalde 15 yastık vardır evde ki zaten dördümüz de çift yastıkla yatıyoruz. Yani bu döşekleri, yastıkları yazın da kullanıyoruz biz falan filan işte. Bunları anneciğim özene bezene hazırlamıştı ve şu anda çok da sağlıklı olduklarını biliyorum artık, sentetik yorganları sevemedim bi de, e hadi at bakalım atabilirsen misali var tabi böyle oluncada.
Neyse işte çok uzatmayayım da, yeni kararı uygulayabilirsem (ki buraya bunun için yazıyorum, belki yarın yapamadım yazmayayım yaaa diye yaparım bari) yol katedeceğimi zannediyorum.Yaniii;
Bundan sonra eve girer girmez yarım saat mutlaka katlama, yerleştirme, düzenleme yapacağım.
Kızımcığımla babişko geldiler o ara, veeeee sonunda gelen kitabımı getirdiler.
İlk tepkim şu oldu Leylak Dalı'm söylemeden edemeyeceğim; "aaaa çok inceymişşş, daha kalın bekliyordum yaaa, doyamam ki ben bunu okumayaa.."
Önceki günden kalan yemeklerin yanına halis mulis tarhana çorbamdan pişirip, sofraya bi telaş koydum, içine siyah zeytin attık, üstüne de küp küp doğradığım bayat ekmekleri şöööle zeytinyağında kekikle bi kavurur gibi gibi yaptım, çııtır çıtır olunca aldım, attık yedik, şükür dedik ve ben hemmeeen kitabımı alıp çekildim koltuğuma...
Nasıl keyif alarak okudum anlatamam. Okurken o dut ağacının altına yattım, Şakir Zümre sobadan çıt çıt çıkan köz patlamalarının sesini duydum, sucukiçi köfte buram buram koktu ama en çok da anne ile anneannenin atasözlerine bayıldım hatta bugün yanımda getirdim kitabı öğle arası o atasözlerini işaretleyip not alacağım. Bir de; kerevizlerin sadece yaprağını mı doğrayacağız salatası için, kökünü kullanmayacak mıyız, o aklıma takıldı ;-)
Ellerine, yüreğine, aklına, hatıralarına sağlık Nurşen öğretmenim.
Hakka yürüyenlerin mekânı cennet olsun, nur içinde yatsınlar, hatıralarıyla yaşayacaklar bizimle de...
Öyle güzel bir şey yaptın ki!..
Lütfen devam et yazmaya ama daha kalın bir kitap olsun, daha fazla mutlu et bizi...
Bayılıyorum, yaşanmışlığı olan hikâyelere, hatıralara... Çok etkileniyorum...
Normalde biraz da örgü örebilirdim ama istemedim büyü bozulsun...
Kapadım gözlerimi, ille de regülatörle çalıştırdığımız, üstüne rahmetli anneannemim simli floşla ördüğü şal gibi üçgen örtüyü örttüğümüz eski Nordmende televizyonumuz geldi gözümün önüne...
Sonra bir ara rahmetli dedemin sabahın köründe kısık sesle açtığı siyah deri kılıfı olan radyodan "yine bir gülnihal" çalındı kulağıma, sonra "nihansın dideden ey mest'i nazım"... Zeki Müren söylüyordu,ara ara dedem de eşlik ediyordu,
...öylece uyumuşum...
Bundan sonra eve girer girmez yarım saat mutlaka katlama, yerleştirme, düzenleme yapacağım üst katta. Kızımcığımların odası için de büyük kızımcığım el atacak kısmen, kısmen de ben yardımcı olacağım ona.
Umarım gerçekleştiririz.
Bizim sorunumuz evde -gereksiz eşya- fazlalığı değil aslında. Şu anda minumum ihtiyaçlarımız kadar eşyamız var. Ama işte o minumum ihtiyaçlarımız kızımcığımların yurt hayatı yaşamalarından kaynaklanan + eşya fazlalığı yaratıyor ki; bunlar da gereksiz yada atılacak satılacak değil. Evde sürekli birlikte yaşasak bazı eşyaları ortak kullanabilirdik ama bizim için böyle değil işte, çamaşırlar günlük değişiyor en basitinden ve hafta sonu geldiklerinde olur da yıkanamaz, kuruyamaz diye yedekli tutuyoruz, 5 yerine 10 tane, bi de çarp bunları 2 ile al sana 20 oluyor bunlar mesela. E daha bunun gibi büssürü şey var ;-))
Bir de burada evler hakikaten çok küçük, bizimki fena diil bile sayılır hatta.
Bir de tabi çeyizimden 3'er tane harbi yün ve harbi pamuk 6 yorganım (sonra biz bir de elyaf deneyelim dedik ve +5 yaptık, yurt, ev derken), 2'şer taneden 4 döşek var. Yazları rağbet gören yerdeyiz malum herhalde 15 yastık vardır evde ki zaten dördümüz de çift yastıkla yatıyoruz. Yani bu döşekleri, yastıkları yazın da kullanıyoruz biz falan filan işte. Bunları anneciğim özene bezene hazırlamıştı ve şu anda çok da sağlıklı olduklarını biliyorum artık, sentetik yorganları sevemedim bi de, e hadi at bakalım atabilirsen misali var tabi böyle oluncada.
Neyse işte çok uzatmayayım da, yeni kararı uygulayabilirsem (ki buraya bunun için yazıyorum, belki yarın yapamadım yazmayayım yaaa diye yaparım bari) yol katedeceğimi zannediyorum.Yaniii;
Bundan sonra eve girer girmez yarım saat mutlaka katlama, yerleştirme, düzenleme yapacağım.
Kızımcığımla babişko geldiler o ara, veeeee sonunda gelen kitabımı getirdiler.
İlk tepkim şu oldu Leylak Dalı'm söylemeden edemeyeceğim; "aaaa çok inceymişşş, daha kalın bekliyordum yaaa, doyamam ki ben bunu okumayaa.."
Önceki günden kalan yemeklerin yanına halis mulis tarhana çorbamdan pişirip, sofraya bi telaş koydum, içine siyah zeytin attık, üstüne de küp küp doğradığım bayat ekmekleri şöööle zeytinyağında kekikle bi kavurur gibi gibi yaptım, çııtır çıtır olunca aldım, attık yedik, şükür dedik ve ben hemmeeen kitabımı alıp çekildim koltuğuma...
Nasıl keyif alarak okudum anlatamam. Okurken o dut ağacının altına yattım, Şakir Zümre sobadan çıt çıt çıkan köz patlamalarının sesini duydum, sucukiçi köfte buram buram koktu ama en çok da anne ile anneannenin atasözlerine bayıldım hatta bugün yanımda getirdim kitabı öğle arası o atasözlerini işaretleyip not alacağım. Bir de; kerevizlerin sadece yaprağını mı doğrayacağız salatası için, kökünü kullanmayacak mıyız, o aklıma takıldı ;-)
Ellerine, yüreğine, aklına, hatıralarına sağlık Nurşen öğretmenim.
Hakka yürüyenlerin mekânı cennet olsun, nur içinde yatsınlar, hatıralarıyla yaşayacaklar bizimle de...
Öyle güzel bir şey yaptın ki!..
Lütfen devam et yazmaya ama daha kalın bir kitap olsun, daha fazla mutlu et bizi...
Bayılıyorum, yaşanmışlığı olan hikâyelere, hatıralara... Çok etkileniyorum...
Normalde biraz da örgü örebilirdim ama istemedim büyü bozulsun...
Kapadım gözlerimi, ille de regülatörle çalıştırdığımız, üstüne rahmetli anneannemim simli floşla ördüğü şal gibi üçgen örtüyü örttüğümüz eski Nordmende televizyonumuz geldi gözümün önüne...
Sonra bir ara rahmetli dedemin sabahın köründe kısık sesle açtığı siyah deri kılıfı olan radyodan "yine bir gülnihal" çalındı kulağıma, sonra "nihansın dideden ey mest'i nazım"... Zeki Müren söylüyordu,ara ara dedem de eşlik ediyordu,
...öylece uyumuşum...
Eskinin sağlıklı yorgan ve yastıklarını çok iyi saklamak lazım, ben onları da yokedip (ama çok kıl tüy döküyordu yünler) sonradan yıkanabilir yünlerden yapılmış hazır yorgan ve yastıklardan almak zorunda kaldım o da ne kadar iyi bilmem kötünün iyisi belki bir nebze, dediğin gibi sentetikler silikonlar çok sağlıksız onları sevmiyorum bende, evde 3 tane bayan olunca kıyafet durumu çok normal Ececim onu kabullenip hiç rahatsız olma bence dağılacak mecburen,ben tekim malum baylarda bu kadar kıyafet olmuyor :)
YanıtlaSil@Deryacımm, cansın sennn, içimi ferahlattın ;))
YanıtlaSilYün yorganlarımın çoğunu kullanmıyorum diye vermiştim, birkaç tane kaldı bendede. Çok ağırkullanamıyorum diye bekliyor işte :/ Şimdi ben de onları bir yorgancıya verip incelteceğim, belki böyle kullanabilirim diye düşünüyorum, ama bakalım ne zaman yapacağım.
YanıtlaSilBen de yaklaşık 1 aydan beri hergün az az yaparak fazlalıkları eritmeye çalışıyorum. Şükür sadece salon kaldı :) Kolay gelsin ikimize de ♥
leylağın kitabına doyulmuyor gerçekten de
YanıtlaSilben de kısa buldum sahiden
sen diyince fark ettim
bence kerevizin sadece yaprakları tatlım
denemek lazım
sevgiler
Ecehancım öncelikle, sevincin, heyecanın, içtenliğin ve güzel sözlerin için çok teşekkür ediyor, sevgiyle kucaklıyorum. Kitabın inceliğine gelince, esasen benim yazılmış daha çok materyalim vardı ama yayınevi bu kadarını yeterli gördü, bir kağıt sıkıntıları var sanırım ya da diğerleri için ikinci bir kitap düşünüyorlar. Keyifle okuduğun, sevdiğin için çok mutlu oldum, her olumlu dönüş "iyi ki" dedirtiyor. Zaten beklentim de buydu, yazarlık iddiam yok, sadece bir şeyleri geleceğe bırakmaktı kaygım, unutulmasın diye.
YanıtlaSilKerevize gelince, sadece yaprakları, özellikle taze olanları. Sizin oralarda rahatlıkla bulabilirsin yaprağı bol taze kereviz ve emin ol bayılacaksın bu tada, yiyip de sevmeyen olmadı, kerevizden nefret edenler dahil :) Hele bir de turunç bulup limon yerine onun suyunu kullanırsan şaha kalkar tadı.
Yalnız yorum yollamakta çok zorlandım, sorun bende mi, sende mi bilemedim. Çok sevgiler, kızlara ve sana...
@Leylak Dalı'm; Ben teşekkür ederim zarif sözlerin için. Veee devamının gelecek olmasına çok ama çok sevindim.
YanıtlaSilKerevizi mutlaka deneyeceğim, hem turunç da bulabilirim ;-))
Biz de seni çok öpüyoruz...