11 Ekim 2010 Pazartesi

Bir tek bana mı düşmansın ey zaman?

Bir tek benim için mi önemli bu zaman denen şey?
Bir benim için mi geçiyor günler işleri bitirme derdiyle?
Geçen Cuma'dan programlaştık pek çok insanın önünde.
Bugün saat 10:00'da başlayıp muhtemelen 2 saatte yapıp bitirilecek bir iş konusunda, iş arkadaşlarımızla(!)
Pekçok kişi işin içinde diye, ben Ecehan,
Cuma'dan beri kaç kişiye ileti gönderdim, kaç kişiyi aradım özür dileyerek 10:00-12:00 arası meşgulüm diye, bazı programları -muhtemelen onlar için de zor olmuşsa da- öğleden sonraya aktardık.
Saat 10:00. Hazırlıklarını hafta sonu evden yaptığım görüşmeye gittim.
Amaneyyyy, o ne?
Ya biz 10:00 erken olur diye (08:00'de başlayan mesai içinde 10:00 nasıl erken saat oluyosa tabi) öğleden sonra 14:00'e aldırtmıştık programı (iyi halt etmiştiniz), size iletmediler mi?
-Nassss, nassssıll yani? Benim haberim yok, siz yanılıyor olmayasınız?
-E valla yanılıyor değiliz ama zaten hazırlıklarımızı da 14:00'e kadar yaparız diye hiç çalışma yapmadık. Biz sizi 14:00'te bekliyor olacağız. Valla tüh ya, keşke biz haber etmeyi akıl etseydik.
EVET YA TÜHHHH, KEŞKE AKIL ETSEYDİNİZ!
Keşke olsaydı da etseydiniz.

Keşke, sizden başkalarının da sorumlulukları olduğunu,
Yapmaları gereken başka işler de olduğunu,
Kendi planınızı bal börek gibi yaparken, başkalarınınkileri umursayarak ayıp ettiğinizi,
Başkalarına da saygı duymanız gerektiğini,
Ve benim şimdi çorba olan günümü akıl etseydiniz, keşke olsaydı da etseydiniz.
Kızmıyorum size, ben anneme babama kızıyorum. Programlı yaşayacaksın, herkese saygılı olacaksın, işten kaçmayacaksın, mıy mıy mıyı kafamı kıra kıra (lafın gelişi ama valla zor şartlarda) öğrettikleri için.
ELİNİZE SAĞLIK.
Hepinizin.

1 yorum:

Newbahar dedi ki...

He valla zaman zaman bende bu konuda anne ve babama kızıyorum.

Çocuklarımda bana kızacaklar ama napalım genlerimizde var değil mi?

Senin şu işkolik(!) arkadaşlarının karşılarına geçip ''SİZİ TEMBELLEEERRR, SİZİ GERZEKLEEERRR''diyesim geldi kusura kalma bacım:)