18 Ekim 2010 Pazartesi

Annem için

Annemi gördüm rüyamda.
Ölesiye özledim kokusunu.
Hem burnum, hem her tarafım, bütün hücrelerim özlemle kavruluyor ve gerçek fiziksel bir acı da var yanında.
Bugün nasıl geçer bilmiyorum, artık dayanamıyorum onu bu kadar özlemeye ve fakat dayanmaktan başka hiç ama hiç çarem yok, kahretsin.
Sabahtan beri ruhum üşüyor ve biraz önce -mesai saatinde adeti olmadığı üzere-
Annem aradı, sesimi duymak istemiş, içi pır pır oluyormuş sabahtan beri.
Bu kadar olur dedim, sesine çok ihtiyacım vardı annem dedim, yavrum bir sorun mu var içim pır pır dedi, yok dedim, vallaha dedim ve ağlamak istemediğimden kapattık hemen.

Annemmmm!!!
Seni çoook özledim çook, beni sakın bırakma annem!!!
Bugün yanımda olsaydın, saçlarımı okşasaydın, koklasaydın beni, bilsen ne çok ihtiyacım var sana.
Beni bırakma annem, sakın...

4 yorum:

lifegoeson dedi ki...

canım ya cok duygulandım insan kendisi de anne olunca daha iyi anlıyor galiba annenin kıymetini bir de hasretler girince araya.
tez zamanda bol bol hasret gidermeniz dileğiyle...

Ecehan dedi ki...

@Lifegoeson
Amin ama zor. Ve evet haklısın, anne olunca...

tufan dedi ki...

Duygulandırdın beni!

Allah ağzınızın tadını bozmasın,sağlıkla sıhhatle huzurla kalın.

Sevgiler...

ruhum dedi ki...

Mrb.
Ne güzel anlatmışsınız öyle içinizdekileri, samimi içten doğal...okuyunca benimde özlemim arttı ama:(