7 Şubat 2012 Salı

Çarpım tablosu x Trabzan: Nostalji

Annem der di,
Çarpım tablosuyla; ikili, üçlü trabzanı aynı anda öğrenmelisin! Öğrendim anne!
Bunu anneciğimin özlü sözü olarak kaydediyorum blog alemine.
1962 senesi Türkiye Atletizm Şampiyonu benim annem.
İyi koşarmış. Tevekkeli değil, yürümeyi bilmezliğimiz ;-) Bi de bize kızar," acele etmeyin, yavaş olun" diye, sanki genlerimizde var!
Annem O benim.
Ah annem; şimdi anlıyorum ne demek istediğini....
Evet, dediğin gibi, yaptığın gibi yapıyorum ben de. Mümkün olsa beşli trabzanı öğreteceğim ne dediğini dibine kadar anlamış olarak hem de...
Hepsi;
Her şey,
Ben,
Benden olanlar,
Sen ve canım babamın verdikleri.
Binlerce kez daha varolun, sağ olun e mi?
Amaaaaa; bu arada eğer biz yanında yoksak bir lokma ekmek yemeyen babamı da ne yerlere ne göklere sığdırabilirm. Canım babam, ilk aşkım her zaman sendin, ben toprak olduktan sonra bile bu; böyle kalacak...
Seninle dans etmekti hayat, nefes almak.
;


Öyle işte.
Say ki duygusal bi akşam, hepsi bu.
Ve bu benim güneşim.
Onlar benim, onlar bana en yüce emanet... Çok şükür.
Bin kez daha dünyaya gelsem, milyon kez sorsalar anan-baban kim olsun diye,
Sadece ve sadec yine yeniden sizi seçerdim. Biliyorsunuz.

3 yorum:

laleninbahcesi dedi ki...

benim annemde;profosör bile olsan ev kadınısın, annesin derdi.Hizmetçin bile olsa ,iş yaptırabilmek için bunları bilmelisin. Pire gibi çalışkan bir kadındı ama bize çok koşmanın bir tek çok yorulmaya faydası var derdi:)
Annen ve babanla birlikte daha çok sağlıklı bir ömür diliyorum size Ecehancım bi de o spor salonuna gitmeye hemen başla bak çok pis dalarım:)))
öptüm çok

yaruze... dedi ki...

ne güzel duygularla yoğrulmuşsun akşam akşam.Onlar mevzu bahis olunca,neler geçiyor gönülden değil mi?Yanımızdan yöremizden hiç eksik olmasınlar dilerim..
Sevgiler Ececim...

okuyan dedi ki...

kelimelerin bile tıkandığı an...
okudum ve çok duygulandım, bilmeni istedim...