Çarpım tablosuyla; ikili, üçlü trabzanı aynı anda öğrenmelisin! Öğrendim anne!
Bunu anneciğimin özlü sözü olarak kaydediyorum blog alemine.
1962 senesi Türkiye Atletizm Şampiyonu benim annem.
İyi koşarmış. Tevekkeli değil, yürümeyi bilmezliğimiz ;-) Bi de bize kızar," acele etmeyin, yavaş olun" diye, sanki genlerimizde var!
Annem O benim.
Ah annem; şimdi anlıyorum ne demek istediğini....
Evet, dediğin gibi, yaptığın gibi yapıyorum ben de. Mümkün olsa beşli trabzanı öğreteceğim ne dediğini dibine kadar anlamış olarak hem de...
Hepsi;
Her şey,
Ben,
Benden olanlar,
Sen ve canım babamın verdikleri.
Binlerce kez daha varolun, sağ olun e mi?
Amaaaaa; bu arada eğer biz yanında yoksak bir lokma ekmek yemeyen babamı da ne yerlere ne göklere sığdırabilirm. Canım babam, ilk aşkım her zaman sendin, ben toprak olduktan sonra bile bu; böyle kalacak...
Seninle dans etmekti hayat, nefes almak.
;
Öyle işte.
Say ki duygusal bi akşam, hepsi bu.
Ve bu benim güneşim.
Onlar benim, onlar bana en yüce emanet... Çok şükür.
Bin kez daha dünyaya gelsem, milyon kez sorsalar anan-baban kim olsun diye,
Sadece ve sadec yine yeniden sizi seçerdim. Biliyorsunuz.
