19 Nisan 2010 Pazartesi

Yanılgı

Kendi düşen ağlamaz dediklerinde,

Yanılıyorlardı.
Bence asıl soyluluk,
Kendi düş/tüğ/ünde ağlayabilmekti...
Ayıp değildi,
Günah hiç değil,
Hele bedeli kendi içinde saklıysa,
Ağlamak güzeldi...
Hiç değilse, ölmedin yaşıyorsun demekti.

4 yorum:

EBRULİ dedi ki...

Bedeli içinde saklıysa ağlamak acı çoğu zaman..Ödenen bedeller ne kadar büyükse,akan göz yaşları da o kadar yoğun oluyor.Ne güzel demişsin.Kendi düşen ağlamalı asıl.Ayağa kalkıp tozlarını silkelemli,yara beresini kendisi sarmaya çalışmalı sonra..Koşarsın ,düşersin,ağlarsın.Gerektiği yerde koşmalı,gerektiği yerde yavaşmalı hayat içinde.Gereken noktayı doğru tespit edebilmeli.Düşmeli,kalkıp düşlerinin peşinde emina dımlarla ilerlemeye devam etmeli..Yüreğine sağlıkk.Çok çok güzeldi..

Newbahar dedi ki...

...hala ayıpsayanlar!

ve hala gözyaşlarına inanmayanlar

var!!!

tufan dedi ki...

Kendi düştüğünü bilirde insan asıl düştükden sonra yaşayacaklarına ağlar ecehan.
Nedense bende hep öyle oluyor.

Selamlar.

orhankaradogan dedi ki...

Ağlamak gözlerimizi ve ruhumuzu berraklaştırır çoğu zaman.
Gözyaşı çoğu zaman da rahmete dönüşür umulmadık anlarda.
Farkındasınız ki, son cümle bu yüzden inci gibi dizilmiş.

Şükretmek ve sabretmekle bu engeli de aşacağınıza "ne badireler atlattık, bu da geçti şükür" diyerek yorgunluk atacağınıza, tüm kalbimle inanıyor ve dua ediyorum.

Hayatta herşeyin gelip geçici olduğunu bilerek, aile moral ve dayanışmasının, tüm sorunların üstesinden gelecek en etkili yöntem olduğunu göz ardı etmeden, yorgunluk yılgınlık hissetmeden aramaya devam...

"Kendi düşünde ağlamak" sevinçli günlerin habercisi kabul ederek, müjde vermeyi de unutmayarak...