31 Mayıs 2010 Pazartesi

Yazık!

İnsanî felaket değilse bunun adı ne?
Umudun can verişi değilse bunun adı ne?
Medeni(!) İsrail'in resmi değilse bu, neyin resmi?
Ya bizimki ne peki?
Bile bile lades bu değilse bunun adı ne?
Soykırım değilse bunun adı ne?
Küstah bir çete devleti değilse bunun adı ne?
Nazi intikamının kusmuğu değilse, tüm olan biten ne?
Alenen terörizm değilse bunun başka adı ne?

Yazık!
Dünya ayağa şimdi de kalkmıyorsa, uyumaya devam etsin ve mümkünse hiç uyanmasın! Çünkü şehitlerimiz uyanamayacaklar, çünkü onlar İNSANdılar.
Geçmiş olsun!


4 yorum:

uygarradikal dedi ki...

Eğer dağıtım başarılı olsaydı bu Erdoğan'ın kahramanlık hanesine yazılacaktı. Bu durumda başarısız olunca "sivil hareketdi" demek ne kadar doğru sorarım.

Her tür terörü kınıyorum.

Selamlar

Newbahar dedi ki...

yazık işte...
öyle işte. Herşey aleni..

Ve dünya bir felaketten diğerine sürükleniyor.

Ben artık dünyaya ve aslında hayata gülümseyerek bakmıyorum. Hele bugün hiç bakmadım.

(Albümdekiler nihayet eline ulaşmış. Sevindim.)

tufan dedi ki...

Duyguları olmayan kaypak , vicdansız modern dünya insanının anlam veremyeceği türden bir mücadele bu...! onlar anlamaz... onlar diplomatik ilişkilerle, ulusal çıkarlarla , yontup başlarına diktikleri ve arkasına saklandıkları putlarla beraber olsun. biz insanlarla bebaberiz...

sevgiler.

Kaptan Zor dedi ki...

Izdırabın sonu yok sanma, bu âlem de geçer,
Ömr-i fâni gibidir, gün de geçer, dem de geçer,
Gam karar eyliyemez hânde-i hurrem de geçer,
Devr-i şâdi de geçer gussa-i mâtem de geçer,
Gece gündüz yok olur, ân-ı dem âdem de geçer.

Bu tecellî-i hayat aşk ile büktü belimi,
Çağlayan göz yaşı mı, yoksa ki hicrân seli mi?
İnliyen sâz-ı kazânın acaba bam teli mi?
Çevrilir dest-i kaderle bu şu ünun filimi,
Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer.

İbret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan,
Nefsini kurtara gör masyâd-ı mâfihâdan.
Niyyet-i hilkâtı bu aşk-ı cihân-arâdan,
Önü yokdan, sonu .oktan, bu kuru da vâdan
Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

Ne şerîat, ne tariykat, ne hakiykat, ne türe,
Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre,
Câhilin korku kokan defterini Tanrı düre!
Mârifet mahkemesinde verilen hükme göre,
Cennet iflas eder, efsâne-i Adem de geçer.

Serseri Neyzen' in aşkınla kulak ver sözüne,
Girmemiştir bu avâlim, bu bedyi gözüne.
Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.
Pir olur sâkiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,
Hâk olur pîr-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer.

1943
Neyzen Tevfik