Dinlence, hamam, zeytin, ekmek, film filan

Geldim ben ;))
Valla bak ben diyorum, emeklilik tarihim gelmiş benim, yıllarım tutuyor zati, bir yaş beklettiriyorsun onu da valla haybeye beklettiriyorsun yüce dövletim. Gönder beni, yerime yenisini al; yok ille de "sensiz olmaz gülüm" diyorsan çarşamba günlerimi de tatil et ki ben en fazla 2 gün üst üste çalışayım böyle daha faydalı olurum ;))

Hava mis gibiydi, genel cerrahım ciğerim doktorum "yürüyüş yap" dedi, ortopedistim canım doktorum "ekonomik kullan dizini, yürüme, yorulma" dedi. KBB'cim nur damlam doktorum "bak işte kendi haline ona göre sen karar ver" dedi. Geçen haftaki yokluğumun sebebisi olarak biraz yürüdüm, biraz dinlendim, evrene güzel olduğunu düşündüğüm mesajlar gönderdim, eski kırıklıklarımı denize attım, bol yemek yaptım, gezmeklere gittim falan filan...
Sık sık ama çok sık hamama gitme isteği duydum geçen hafta. Duygumu bastırabilmek için her gün banyoya bir mandalina getirdim soydum (küçükken hamama gittiğimizde annem hep portakal, mandalina alırdı yanımıza, ferahlatsın diye ordan bir duyarlılık oluşmuş bende) bir de her gün havlu yıkayıp duş sonrası kullandım çünkü yeni kurumuş havlu kokusuna da bayılıyorummm...

Bu arada yine en çok Marina'daki Starbucks'ta sütlü filtre kahve içip, kitap okumayı ve kızımcığımlarla sohbet etmeyi çok sevdiğimi fark ettim. Bu cümle yazılırken çok basit gibi gelse de benim için çok önemli, unutmuştum, hatırladım yada belki ilk defa bunun mutluluk verdiği farkındalığını yaşadım. Ah bi de sohbet edenlerin sesleri biraz az çıkıyor olsaydı demeden de geçemedim tabi, hiç anlamam bir masada konuşulanların diğer masalardan da duyulmak zorunda olmasının istenmişliğini yada umursanmazlığını... Misal şu önümde oturan gençlerden erkek olanının kakaolu muffin harici kek yemediğini, meyveli her türlü pastadan nefret ettiğini, bu yüzden sık sık arkadaşlarıyla tartıştığını, saçlarına kışın asla jöle sürmediğini, kız arkadaşının göz makyajını çok abartılı yapmasını sevmediğini, telefon açınca annesinin 3 kere çalana kadar açmamasından gıcık olduğunu ve sürekli kitap okuyanlardan gıcık olduğunu felan biliyorum artık, o derece ;))

Neyse, sevmiyorum sohbet yapan insanların bütün masalardan duyulacak kadar umursuz yüksek sesle konuşmalarını, başkalarını rahatsız etmelerini...

Bordo kazağın ön yüzünü bitirdim, arkaya geçtim, umarım çabuk biter çünkü geçen hafta salı başlamışım, sallanmasından korkuyorum biraz...

Evdeyken bol bol ekmek yaptım çünkü iki farklı şekilde yenilediğim ekşi mayalarım kullanıma hazır hale geldiler, hem onları denedim hem de sevgili eşimin sanki kendi yapıyormuş gibi benden habersiz ona buna söz verdiği ekmeklerin bazılarını ;-)) gönderdim ;))  Ekşi mayaların birini normal unla, birini de ekşi maya ev tarhanamla hazırlamıştım, tarhanayla hazırladığımın tadı haliyle accık daha ekşi oldu ve ben bu halini çok sevdim...

Bugün bir tane ekmek hamuru buzdolabında bekliyor, akşam gidince pişireceğim, bu sefer fırından un aldım onu deneyeceğim. Ekmeklerimi ilk mayaya gelince tekrar yoğurup 2. mayalama evresine bırakıyorum, bazen dışarıda bazen de dolapta otoliz ederek, sonra ekmek makinesine atıyorum, orada pişiyor, sonuçtan çok memnun oluyorum doğrusu, yormuyor... Ona da zamanım olmuyorsa 2.mayalamayı beklemeden de atıyorum, makinede yeteri kadar mayalanıyor aslında çünkü ekmek pişirme süresi 3 saat 42 dakika bu tür ekmek için. Bu sürenin zaten son 45 dakikasına kadar mayalanma/kabarma devam ediyor. Ekmek makinem Moulinex XL Bread, sanırım 10-15 yıldır kullanıyorum ve çook memnunum.
Zeytinlerimiz tatlandı, hem de hiç kararmadan hani yeşille sarı arası en sevdiğim, sofrada hafta sonu keyifle tabak tabak tüketildi, çok mutlu oldum, olduk... Burada bir püf var, irice olanları 1 hafta acı suyunu hiç değiştirmeden bırakıp sonra da toplam 2 kez değiştirmiştim, küçük olan zeytini ise her gün; her ikisi de neredeyse aynı gün tatlandılar desem yanlış olmaz, minnacık bir tık daha acımsı ama boşa her gün uğraşıyormuşuz, bir daha uğraşmayacağım ;-))

Sabahattin Ali/İçimizdeki Şeytan'a başladım bu hafta, kızımcığımlarımdan sonra. Bir yandan da Birinci Sınıf Delilik okuyorum çünkü bu kitap öyle bir solukluk değil bana göre, arada bir sürü şeyi açıp araştırıyorum filan.

Filmler de izledim tabi ;-))
The Pursuit of Happyness/Umudunu Kaybetme; gerçek bir hikâye, ben bayıldım, hiç ama hiç sıkılmadan izlediğim, adı gibi umutla biten bir filmdi...
Nothing Hill/Aşk Engel Tanımaz; bu tip filmleri pek sevmememe rağmen bile bu filmi sevdim, yorulmadan seyredilebilen  hoş bir filmdi...
Man of Honor / Onurlu Bir Adam; gerçek bir hikâye, ikinci kez izledim, sıkılmadım ;-)
Erin Brockovich 2000/ Tatlı Bela 2000; gerçek bir hikâye, olayı biliyordum ama filmini ilk kez izledim, gayet etkileyici bir filmdi...

Mona Lisa Smile / Mona Lisa Gülüşü; çok güzeldi, bir kez daha izleyebilirim bir süre sonra ;-)e

Eat Pray Love / Ye, Dua et, Sev; ahhh ahh diye izledim... Çok ama çok sevdim... Bir kaç kez daha izleyeceğim...
Pianist izledim sonra yeniden kızımcığımlarımla, bunda yoruma gerek yok herhalde, içlerimiz ezildi yeminnen ama filmin sihri ne kadar tekrar izlesem de hiç mi bozulmaz be kardeşim!..

Şimdilik bu kadar...