3 Nisan 2017 Pazartesi

Elbezidir deyip geçemedim valla ;-))

İnsan yaş aldıkça annesine daha mı çok benzemeye başlıyor?
Yoksa hayatın mutlak bir yerinde duyumsanması kaçınılmaz olan geçmişe özlem mi bazı duyu ve duygularını harekete geçiriyor?
Ben henüz çocuk yada genç kız iken şimdiki gibi ıslak mendiller vs yoktu. Her evde de bizim evde de misafirlerimize yapılan ikramlardan sonra ıslak-kuru (hatta annem bazen bir kısmını da sabunlu hazırlardı) el bezleri verilirdi misafirlere. Sonra ıslak mendiller çıktı mertlik bozuldu, belki de gereksiz gördük artık hepimiz. Ben kendi evimde ilk evlendiğim yıllarda çeyizimdeki el bezlerini kullandığımı hatırlıyorum tabi. Ama yıllar var ki aklıma bile gelmemişti bu zamana kadar bu ayrıntı...
Bazen sandıktan bişey çıkarıyorum, ah bu anneciğim örmüştü, ah bunu teyzem işlemişti gibi benzer düşüncelerle o yıllara gidiyorum ve mutlak bir gülümseme oluşuyor ruhumda ve yüzümde. İşte bundan sebep bu hafta sonu "neden ben de kızlarıma bu minik gülümsetmeleri yaşatmayayım ki?" fikrinden çıktım yola, bilmem artık kullanırlar mı kullanmazlar mı ancak minik bohça yapıp içine küçük notlar yazıyorum böyle hazırlıklarımda. "Annen bunu sana şu yıl, şurada, şe sebeple örmüştü yavrum" diye mesela. Yazmazsam valla bilemezler gibi geliyor bunu n'apcaz ayol diye kalakalırlar gibime geliyor bazen.


Uçlarına birer püskül yapıp ekleyeceğim, afilli olsun şöyle diye ;-)


Sevdikleri renkleri seçmeye çalıştım, kullanmaları için minik sebepler misali, kullanmazlarsa bile baktıkça ısınsın ve coşsun diye yürekleri...


Bir minik elbezine bu kadar anlam yüklenirde yazılır mı diye de aklıma gelmedi de değil ama evet be yazılır didim kendim kendime ;-))

3 yorum:

ruşyena dedi ki...

annemden miras benim de yeni evliyken misafirlerime kullanmışlığım var bu sabunlu, ıslak, kuru elbezi üçlüsünü... bak ben de hatırladım... :)) not yazmakla iyi yapmışsın... ellerine sağlık ececim...

Derya dedi ki...

On parmağında on marifet, ne güzel bir nostalji, unutmamalı yaşatmalıyız süpersin :)

Ecehan dedi ki...

#Ruşyena; hatırlamana ve güzel sözlerine sevindim, teşekkürler...

#Derya; sana yaklaşamam bile maşaallahlar sana da canım...