23 Mart 2010 Salı

N'apcam şimdi?

Küçücük bir çocukken,
Kocaman kocaman hayallerim vardı.
Ben büyüdüm,
Onlar minnacık minnacık kaldı.

Bu işte bir terslik var ve ben bunun farkındayım.
Gelinen noktada, hayallerime kavuşmaktan vazgeçmez isem tek çıkar yol kendimden vazgeçmek.
Korkuyorum ki kendimden vazgeçtiğim zamanda hayallerim kalmayacak.
Eee, n'apcam ben?

2 yorum:

hasretsenfonileri, dedi ki...

O hayal gücü senin olduğu ve sende kaldığı sürece, sen o minnacık hayallerine kavuştuğunda veya onların minnacık olduğunu fark ettiğinde onları yine büyütebilir, erişilmez kılabilir, vazgeçilmez hale getirebilirsin sevgili ecelerimin ecesi..
Hayal böyle bir yaratıcı güçtür işte!.. Yeter ki kaybetme.

Newbahar dedi ki...

Hayallerin yerini hatıralar alıncaya kadar insan genç kalır...
Bu sözü 17 yaşımdan beri aklımda tutarım.
Hayallerim henüz o vakit tükenmemişti ama yıllar sonra hatıralarla avunan bi kadın olmamı da engelleyemedi.
Bak halen hayallerin var senin. Vazgeçmeyi düşündüğün anda tükenirsin.