17 Mart 2010 Çarşamba

GÜNEBAKAN

Bir günebakan olabilmek isterdim;

Sabırla güneşin izini takip eden,
Yükünün ağırlığıyla başını mağrurca eğebilen,
Bedeninde sayısız çekirdek oluşturan,
Her biri birbirinden farklı olduğu halde bir arada tutabilen,
Uzanan her yaprağıyla karanlıkları kahkahalara boğan.


Bir günebakan olabilmek isterdim;
Hiçbir parazite yenilmeyen,
Her iklimde ve her toprakta ben varım diyen,
Bazen dimağına tad,
Bazen de yarana merhem olan,
Umulmadık bir hızla olgunlaşan.

Bir günebakan olmak isterdim;
Narında yanmak,
Yandıkça kavrulmak,
Kavruldukça olgunlaşmak,
Vakti geldiğinde kavuşmak için,
Bir günebakan olmak isterdim.

4 yorum:

tufan dedi ki...

Senin gönül bağın'da koca bir günebakan tarlası var,farkında değilmisin hala.

Selamlar sevgiler.

hasretsenfonileri, dedi ki...

sen güne bak.. ben sana!
İkimiz de ışığı görelim eceleriminecesi..

Newbahar dedi ki...

Ne güzeldi sevgili Ecehan...

Bense ne insan, ne güne bakan...

Yana yana kül olmuşum zaten.

ESRİK dedi ki...

Beni ziyaret et, sana ait bir mim var:))