Kötüyüm, oryantalistim, ayranım da ekşi!

Kötüyüm ben kötü.
Ayranım da ekşi.
Lanetin biriyim çoğu zaman.
Her daim; her akrabamla ya da arkadaşımla konuşmak istemiyor canım. Telefon ediyorlar açasım gelmiyor, görüşelim diyorlar "ya hadi atla gel!" demiyorum. Ne bir kırgınlıktan ne de başka bir halttan. Bozukluksa bozuğum, kötülükse kötüyüm, düşüncesizlikse düşüncesizim, iğrençlikse iğrencim be kardeşim!
Herkesin, herkese, her zaman söyleyeceği birşeyler olabilir.
Ama benim yok.
Benim vallahi, her zaman, herkese, herşeyi söylemeyi canım istemiyor. Ukalalıksa ukalalık, görgüsüzlükse görgüsüzlük, oryantalistlikse oryantalistlik.
İnsanlar her daim, kendileri her istediğinde emirlerine amade biri olmamı bekliyorlar sanki.
Kimse sormuyor ya da düşünmüyor, "benim istediğimi sen de gerçekten istiyor musun?" diye.
Herkes kendisi mükemmelmiş gibi davranıp, beni aşağılamaya çalıştıkça bi tarafları daha da şişiyor sanki. Gıcık oluyorum ya, gıcık...
Kötüyüm ben kötü, bu iyi anlaşıla.
Kötü olmayı bile sevmeye başladım bazıları yüzünden, Allah hayırlara çıkara...