7.Günün sorusu: En çok neyi özlüyorsun bu hayatta, düşündün mü?
Çok zor oldu bu soru.
Çok özleyip, yazamayacaklarım var. Yazmaya dayanamayacaklarım.
"Çocukluğumu" dersem en en en çok özlediğimi söylemiş olurum diye düşündüm.
Çok güzel bir ailede, sevgiyle büyüdüm. Küçücükkenden beri hep bir birey muamelesi gördüm. İki harika kardeşe sahibim. Birlikte çok da fazla vakit geçiremedik aslında hayatın tümüne bakıldığında. Ama özlemle andığım, harika yıllardı. Sokak çoğucuğuydum ben. Ödevlerim biter bitmez sokağa fırlar, genellikle oğlanlarla oynardım. Çok nadirdir öyle evcilik filan oynadığım. Çok özlüyorum o günleri.
Üniversite yıllarımı da özlediğimi fark ediyorum ara sıra. Ekmek elden su göldenlerin son yılları olarak ;)) Ders çalışmaktan hariç başka bir sorumluluğun olmadığı, şunu mu giysem, bunu mu taksam, şuraya mı gitsemlerin günü oluşturduğu o günler de eşsizdi.
Son zamanlarda ise kızımcığımlarımın bebeklik hallerini çok özlemeye başladım. Her yeni bebek gördüğümde "Allah'ımmm benimkiler de mi bu kadarcıktı yaa?" derken buluyorum kendimi.
Sonuçta özlemler sevgiye dair. Özlemleri çok olan insanların, sevgi dolu olduklarını düşünürüm hep. Evet evet kesin, özlemek de sevgiye dair, bana göre. Ve en güzeli ılıcıcık sevgiyle sevmek her şeyi. Örselemeden, zarar vermeden, bıkmadan, bıktırtmadan, ölçülü, samimi, yormadan, yorulmadan, özgürce.
Küçük oğlumcuğuma örmeye çalıştığım Pj mask çizgi filmindeki catboy şöyle oldu. Anacım ben ustası değilim bu işlerin. Örnek yok, sayı mayı yok. Resme bak, benzetmeye çalış filan. Haa bu arada amigurumi örecekseniz, sakın siz o çok bilmişlere ;)) inanıp % 100 cotton ip almayın. İp ip ayrılıp duruyor, çok zorluyor. Bileydim % 50 cottonlu bişiy alırıdım ;)) Neyse işte gece yarılarına kadar örüp, akşamlara kadar söke öre yaptım madem o ipi aldık diye ;))
Bi de kızımcığımlarıma hazırladığım pasta/yemek tarif defterine ördüğüm kılıfı diktim, geçirdim deftere. Neşeli olsun mutfakları diye düşünmüştüm.
Sabah çok erken yolculuk var. Dün kızımcığım telefonuma yüklemeye çalıştı ama ben halâ becerebilir miyimden ziyade, artık pek de takâti kalmayan telefoncuğum bu işi kıvırır mı emin olamıyorum. Görevimi bir şekilde yerine getirmeye çalışacağım. Epeyce soruyu cevapladım, hazır bekliyor. Günün getirdiklerinden de resim koyar mıyım imkân olursa diye bekliyorum, bakalım. Dediğim gibi sizlerin hepsini te ker te ker okuyacağım ama zamanında olmazsa beni unutmayın anacım.
Öbüyom hebinizi...
Çok zor oldu bu soru.
Çok özleyip, yazamayacaklarım var. Yazmaya dayanamayacaklarım.
"Çocukluğumu" dersem en en en çok özlediğimi söylemiş olurum diye düşündüm.
Çok güzel bir ailede, sevgiyle büyüdüm. Küçücükkenden beri hep bir birey muamelesi gördüm. İki harika kardeşe sahibim. Birlikte çok da fazla vakit geçiremedik aslında hayatın tümüne bakıldığında. Ama özlemle andığım, harika yıllardı. Sokak çoğucuğuydum ben. Ödevlerim biter bitmez sokağa fırlar, genellikle oğlanlarla oynardım. Çok nadirdir öyle evcilik filan oynadığım. Çok özlüyorum o günleri.
Üniversite yıllarımı da özlediğimi fark ediyorum ara sıra. Ekmek elden su göldenlerin son yılları olarak ;)) Ders çalışmaktan hariç başka bir sorumluluğun olmadığı, şunu mu giysem, bunu mu taksam, şuraya mı gitsemlerin günü oluşturduğu o günler de eşsizdi.
Son zamanlarda ise kızımcığımlarımın bebeklik hallerini çok özlemeye başladım. Her yeni bebek gördüğümde "Allah'ımmm benimkiler de mi bu kadarcıktı yaa?" derken buluyorum kendimi.
Sonuçta özlemler sevgiye dair. Özlemleri çok olan insanların, sevgi dolu olduklarını düşünürüm hep. Evet evet kesin, özlemek de sevgiye dair, bana göre. Ve en güzeli ılıcıcık sevgiyle sevmek her şeyi. Örselemeden, zarar vermeden, bıkmadan, bıktırtmadan, ölçülü, samimi, yormadan, yorulmadan, özgürce.
Küçük oğlumcuğuma örmeye çalıştığım Pj mask çizgi filmindeki catboy şöyle oldu. Anacım ben ustası değilim bu işlerin. Örnek yok, sayı mayı yok. Resme bak, benzetmeye çalış filan. Haa bu arada amigurumi örecekseniz, sakın siz o çok bilmişlere ;)) inanıp % 100 cotton ip almayın. İp ip ayrılıp duruyor, çok zorluyor. Bileydim % 50 cottonlu bişiy alırıdım ;)) Neyse işte gece yarılarına kadar örüp, akşamlara kadar söke öre yaptım madem o ipi aldık diye ;))
Bi de kızımcığımlarıma hazırladığım pasta/yemek tarif defterine ördüğüm kılıfı diktim, geçirdim deftere. Neşeli olsun mutfakları diye düşünmüştüm.
Sabah çok erken yolculuk var. Dün kızımcığım telefonuma yüklemeye çalıştı ama ben halâ becerebilir miyimden ziyade, artık pek de takâti kalmayan telefoncuğum bu işi kıvırır mı emin olamıyorum. Görevimi bir şekilde yerine getirmeye çalışacağım. Epeyce soruyu cevapladım, hazır bekliyor. Günün getirdiklerinden de resim koyar mıyım imkân olursa diye bekliyorum, bakalım. Dediğim gibi sizlerin hepsini te ker te ker okuyacağım ama zamanında olmazsa beni unutmayın anacım.
Öbüyom hebinizi...
Çocukken farkında değildik sonradan bu kadar özleyeceğimizi... pija maske şahane olmuş, defter kılıfı da öyle ellerine sağlık Ececim ;)
YanıtlaSilAy catboy a bayıldım.... bende ozlediklerimi yazmiyorum sizi okuyup ağlıyorum
YanıtlaSiloyuncak çok güzel olmuş, çizgi filmi bilmiyorum da sonny diye sanki bir oyun karakteri vardı ona benzettim. defter kabı da çok orjinal bir fikir olmuş. benim de özlemle hatırladıklarım çocukluk yıllarım ve oğlumun küçüklüğü...
YanıtlaSilel emekleri harika yine.
YanıtlaSiliyi yolculuklar..
Ah çocukluğumuz değil mi.... :) Oyuncak süper, defter kılıf fikri daha da süper buarada.Ellerinize sağlık.
YanıtlaSilKadınların özlemleri hep ayni.
YanıtlaSilAllah herkese yasayan ozlemler versin.
Nasıl olsa kavuşma günü olacak.
Orgu bebek gayet de güzel olmuş ellerinize sağlık bende pek sayılarla ugrsamam yaşasın doğaçlama.
Sevgiler.
Ah ah, hem büyümek istiyoruz hem de büyüyünce geri dönmek. Kafa karışık bizim Ece'cim ya :)
YanıtlaSilYalnız hayran kaldım sana baka baka yapmışsın ellerine sağlık <3
Cotton ipler öyle ya ama sonuç güzel oluyor :)