Hadi be, bu çıtadan kadın mı olur hiç! ;))

Asıl haber şu ki, cidden ama bu sefer kesin cidden diyete başladım.
Hedef, Haziran ayına kadar, çok ama çok tembel olan metabolizmama inat, haşimatocuğuma feyk atarak, dizlerime hareket çekerek ;) fit bir 38 bedene inmek.
Hayatımın büyük kısmında 34,36 hadi hadi maksimum 38 bedendim halbuse. Amma kör şeytana lanet, o zamanlar ne XS diye bir beden vardı ne de böyle slim modeller filan. Yıllarca Ceylan diye bi çocuk markası vardı ondan giyindimdi ben. Şirket sahibiydim hem de o ara düşünebiliyor musun? Gelen giden "bi yetkiliyle görüşebilir miyiz?" filan diyodu. Gittim saçıma röfle yaptırdımdı. Gittim şişmanlama tedavisi gördümdü. Onlarca kan iğnesi yaptırdımdı. Vitamin komasına girmişliğim olduydu. Ebelek gibi de oldum işte sonra. Ama şu moda sektörüne nefretim hiç azalmadı bu yıllar boyunca, pisler. Lisede bi arkadaşım anasına resmimi gösterikti de, "hadi be, bu çıtadan kadın mı olur, çok zayıf bu" deyikti, oğlu edepsiz de gelip bana aynen böle anlattıydı. (Sonra kendi camız yeğenini aldı kıymetli oğluna) ;)) Hatırlayıp kahkaha attığım anılardan biridir bu. Benim kilomla ilgilenen herkes bu hikayeyi bilir, anlatmışımdır. ;))
Geçen bi pantolon alayım dedim, 42 beden istedim, kemçik kadın diyor ki "hanımefendi bedenlerimiz dar, ben size 44 vereyim." "Hayır, siz 42 verin" diyorum elini uzatmıyor ona. Israr ediyor, "olmaz" diyorum, baktım olmuyo çoğu zaman söylediğim cümlemi tekrarladım, "bak şekerim prensip olarak 44 asla giymem, çıplak kalsam da giymem ok?" Başladı gülmeye, o güldü ben güldüm ama bi yandan da "gülmesene yaaa" deyip durdum. İşte böyleyken böyle bilogcum. Aha buraya yazdım, ömrüm olursa Haziran başı hesaplaşma yapıcam. Bakarsın gençlikle yaşlılığın arasında bi bombastik olurmuşum ha ;))
Aslında bundan bi 5 yıl önce çok başarılı bir diyet yapıp, istediğim hale kavuşmuştum. Sonra aşırı yoğun ve vakti zamanı belirsiz bir iş hayatı bütün vücudumu -beynim dahil- yıprattı ve şamşırttım. Yani istikrarla devam edersem yine olur gibime geliyor. Olur di mi? ;))
Bak Haziran'da bi de şöle şeyler yapcam ;)))

Bundan başka...
Siyah hırka bitmesine rağmen halen dikilmemiş ikene, kızkardeşcağzıma istediği hardal renk kazağı örmeye başladım.

Aralık sonu biter de yılbaşı hediyesi olursa sevinirim diye evrene mesaj yolladım. Tam kardeşime mesaj atmıştım ki, oğlumcuğumun ordan "teyzeeeee, ablalarımın atkısından ben de istiyorummmm" mesajı geldi. Evren'e yine de "sen sen ol, yetiştir tamam mı?" diyerek, ona kocaman ağlamaklı gülücük gönderdim. Hayır sorun değil de o zaman bi de küçük oğlancığım var, e ona n'apcam sorusu dolanıyor şimdi de. Çok mutlu oluyorum sevdiklerim için uğraşırken velhasılı. Hatta aklımda biri daha var istesin diye beklediğim.
Yazdan bu yana özenle bezenle kuruttuğum güllerim vazolarında son durumlarını alıp, Mualla kişisi yüzünden dolaba girdiler bi de akşam.

Bu akşam detoks çorbası yapıp içicez. Benden sebep babamız da diyette. Benim iki katım kilo vermesi gerekiyorsa da benim yarı zamanımda vereceğine hiç kuşkum yok. Arada onun yemeğine bi parça yağ filan atıp, bana hava atmasını engellemeye çalışcam mecbur. Bu kaa da dürüstüm. Gıcık ediyo gıcık yoksa.
Hadi bay bay.