Kaligrafi Çalışmalarımda Gelinen Nokta

Güzeldir bilgi sahibi olmak pek tabi ki.
Ama ya bildiklerini iyi ifade edebilmek? Ne kadar önemlidir aslında ama eğitim sistemimiz çoğunlukla önemsememiştir konuyu.
Ben Milli Eğitim Bakanı olsam, ana sınıfından itibaren okuduğunu iyi anlayabilme, anlayabildiğini iyi aktarabilme hedefine yönelik, güzel okuma ve güzel yazma derslerini matematik kadar, fen kadar çok saat koyardım mesela.
Zaten aslolan da bu değil mi? Bunları yapamayan çocuklar, diğerlerinde de istenen düzeye gelemezler ki! Bana göre tabi, bu benim fikrim.

İş hayatına ilk atıldığımda 21 yaşındaydım ve konservatuvardan emekli bir şan hocası üst kat komşumdu. Nagehan Hanım.
Kendisine yalvarmıştım uzun süre; konuşma dilimi terbiye eder misiniz, bana güzel konuşmayı öğretebilir misiniz, sesimi doğru kullanmamı öğretir misiniz diye.
6 ay sonra benimle çalışmaya başladı.
Ondan da 6 ay sonra "tamamsın" dedi.
"Doğru yerde doğru tonlama, doğru tonda sıkıcı olmadan yerine göre ton değiştirerek konuşmanın ama tüm bunları bilgiyle yapmanın, insanları seni dinlerken mutlu ettiğini ve ikna ettiğini göreceksin" demişti.
Kendimi abartasım yok ama evet; ben çok fayda gördüm. Ve asıl önemlisi bu konuda bir çaba harcamış olmak bile beni her zaman çok mutlu etti. Hâlâ da ediyor.

Blog yazmaya da bu iletişim yönümü geliştirebilmek için başlamıştım, sonra görev gibi oldu ya da alışkanlık. Memnundum.
Derken bir eksiklik hissettim.
Klavyelere mahkûm oluyor olmak üzüyordu beni.
Çocuklar bile özel ödevlerinin neredeyse bir çoğunu bilgisayar çıktısı olarak götürmeye başlamışlardı.
Yok, bu böyle olmamalıydı.
Kalemle, mürekkeple oynamak gerekliydi.
Ama gene anladım ki; anne olarak ben örnek olmak ya da daha doğrusu örnek olmaya çalışmak zorundaydım. Severek, isteyerek bir zorunluluktu bu aynı zamanda.
Kaligrafi kursuna gitmeye başlamıştım. Yaklaşık 3 ay önce. Her cumartesi öğleye kadar 2 saat.
İki hafta sonra "bırakmalı mıyım acaba?" diye düşündüm.
Elif, "ne yani vaz mı geçeceksin?" dediğinde çok utandım.
Geçen hafta, öğretmenim durumumun oldukça iyi olduğunu söylediğinde gözlerim ışıldadı.
Bana kuşe kağıtlar verdi, "örneklere bak internetten ve aynısını yapmaya çalış, bütün hat ustaları önce kendisinden önceki ustaları taklit ederek başlarlar, bunun adı ustalaşmaya ve kendi üslubunu yaratmaya çalışmanın başlangıcıdır" dedi.
Çalıştım. Hem de çok. Teslim ettiğimde ne yorumlar gelecek onu da önemsiyorum. Çünkü yolumu bulmamı sağlayacak bu.
Çalışmalarımda durum şudur arkadaşlar;

Kenar süslemeleri 15. ve 16.yy'a ait tezhip sanatı motifleri. İçlerini sulu boya ile renklendirdim.

Usta'yı gölgelemek lazımdı bu durumda, bu yüzden gölgelendi. Alttaki imza ise kendisinin orijinal mührü imiş.

Gördüğünüz tüm renklendirmeleri sulu boya ve simli kalemlerle yaptım.

Bu haftaki çalışmalarda hem kuşe kağıt kullandığım için hem de renklendirme yapabildiğim için, çok mutlu oldum. İnşallah; sabırla, büyük bir motivasyon kazandırarak ve emek vererek bunu bana öğreten öğretmenimi de mutlu eder.