6 Haziran 2012 Çarşamba

5 Haziran Dünya Çevre Günü

Dün 5 Haziran Dünya Çevre Günü idi.
Alternatif bir kutlama yapmak istedik.
Yahşi Eğitim Uygulama ve İş Eğitim Merkezi'ndeki zihinsel ve/veya bedensel engelli yavrularımızla.
Aralarında 10 yaşında olan da var, 35 yaşında olan da. Hepsi de birbirinden değerli, özel çocuklar. Özel derken ne kastettiğimi anlamanız için kesinlikle öneririm ki, yaşadığınız yer neresi olursa olsun, benzer bir grupla hiç değilse bir saatinizi birlikte geçirin.
Ellerine aldılar petunyaları, toprakla buluşturdular. Öyle bir buluşmaydı ki bu, çocukların mutlulukları ve kahkahaları petunyaları kıskandırdı desem emin olun abartmış olmam.
Sıklıkla yanıma gelip, bana sarılarak belki yüzlerce kez teşekkür ettiler. Kendilerini sık sık görmeye gelmemi, onlarla birlikte el sanatları yapmamı tembihlediler.
Sürekli bir çift sevgi ve ilgi dolu bir bakış arıyorlardı sanki. Sanki hiç bir normal bir şeye dahi tahammülü kalmamış insanlardan, birazcık şefkat ve değerdi görmek, anlamak istedikleri. Sanki değil, evet gerçekten bir birey olmanın hazzıydı onlardan alıkoyduğumuz.
Haklıydılar da. Dibine kadar hem de.
Çok ama çook duygulandım çünkü temennilerin bu kadar sıcağına, sarılışların bu kadar içtenine tanık olmak, bu anı yaşamak pek olası değil günümüzde.
Engelleri kaldıran, bunu yüzümüze gülücükleriyle haykıran o yüreklerin yanında kendimi aciz hissettim.
Keşke.... dedim. Keşke'lerle başlayan cümlelerin birbiri ardına kurulduğunu farketmeden.
Özetle; keşke hepimiz onlar kadar duyarlı olsak. Saf, artniyetsiz, katıksız...
Hayatımda kutladığım en güzel Dünya Çevre Günü oldu.










Çiçek diktik, sohbet ettik, salıncakta sallandık, yedik içtik hep birlikte.
"Çevreyi neden temiz tutmamız gerektiğini" sordu gazeteciler onlara, "çünkü bizim, hepimizin!" cevabını verdi onlar.
Neredeyse 20 meslek yılımı doldurduğum şu günlerde nasip kısmet olursa daha fazla bu tip organizasyonlar yapmak niyetindeyim. (Aslında bakın yine yanlış ifade kullandım, niyet değil görev olmalıydı doğru kelime.)
Orhan Veli'den günümüze çok şey değişti. Artık ne hava bedava ne de su. Üstelik temizini bile bulmak parayla, o bile güç.
Duyarlı olmalıyız.
Tıpkı onlar gibi!

Çevre denince aklınıza ne geliyorsa yapın demiştik bir hafta önce. Sergi açtılar biliyor musunuz?
Deniz resimleri, gülen insan ifadeleriyle seramik boyamalar, keçede ve boncuklarla kuşlar, balıklar, kelebekler, baykuşlar...Doğadaki objeleri benim diyen birçok kişiden çok daha iyi gözlemlediklerine, detaylardaki inceliklerine hayran kaldım. Hem de ne hayranlık, öyle böyle değil.
Öğretmen neslinin tümüne ama bu tip özel eğitim öğretmenlerinin yüreklerinden öpüyorum saygıyla. Harika insanlarsınız hepiniz de.





Bu kutlamanın hafızalarında biraz daha kalmasının bile dünyaya borcumuz oladuğunu düşündüğümden, etkinlik sonrası öğrencilere, çevre konulu kitaplar, iş eğitim derslerinde kullanabilecekleri hediyeler dağıttık.
Yüzlerindeki mutluluk paha biçilemezdi.




Düzenleyen bendim ama değer katan "çocuklarımızdı."
Onları, hayatlarında ilk kez toprakla buluşturmuşum meğer. Bunun kıymetini ve sebep olmanın hazzını hiç unutmadan, hep daha güzelini, hep daha özelini yapacağım çocuklar.
Söz.

3 yorum:

Derya Kuzusu dedi ki...

Ececim ne kadar güzel bir etkinlik olmuş tebrik ederim sizi, fotoğraflar da öyle cıvıl cıvıl ki çok beğendim gördüğüm herşeyi.

Elifinelizi dedi ki...

gerçekten çok keyifli bir gün olmuş fotoğraflara bakarken bile yaşadım o güzel anları

Follow_me dedi ki...

çalışma süper. tebrik ederim. Bende bloğuma beklerim.
Görüşmek üzere
www.bakbuharika.blogspot.com