16 Haziran 2012 Cumartesi

Ateş, iş, kardeş, alışveriş

O kadar çok istediğim halde Maral'ın veda yemeğine gidemedim.
Saat 16:00 sıralarında kendimi bayılacak gibi hissetmeye başladım, sonra çok üşümeye.
Bir saat daha idare edip eve geldim, ateşimi ölçtüm 39,2.
Hemen Levmond ve Nurofen Cold alıp, kendimi yatağa attım. Cımcık terlemeye başladım bir saat sonra ve çok şükür ateş de düşme eğilimine girdi.
Koştum mutfağa, meyhane pilavı yaptım, cacık için salatalık doğrayıp cupp yatağa tekrar döndüm.
Eeee mide bu, hastalık mastalık dinlemiyor valla. E tabi bir de annelik güdüsü.
Yemeğe gelemeyeceğimi bildirdim sağolsun çok hoşgörüyle karşıladı arkadaşlarım ama kızdılar bana.
"Yeter! İzin al, dinlen biraz!!!"
Yemek faslı evcek halledildi, kendimi ana kraliçe hissettim.;-)
Saat oldu, 22:00, "eh ben biraz daha iyiyim" derkeneeeeeeeee, gece mesaisindeki arkadaşlar aradı, bana ihtiyaçları vardı.
Giyindim tekrar çıktım gittim işe.
Döndüğümde 01:40'dı ve ben yine üşümeye başlamıştım. Ama ilginç olan şuydu ki, 22:00 / 01:40 arası işe dalıp, bir an bile yorgunluk, ağrı, ateş hissetmedim. Bu arada evden çıkmadan önce 37,'lerde gezen ateşim(uyyy ateşim benim ;-)) 38,6 ile "hadeeeeee" diyordu bana.
İlaçlarımı aldım tekrar yattım, biraz kitap okudum vs uyumuşum. Şimdi daha iyiyim.
Yarın gece kızkardeşim ve oğluşum gelecekler inşallah.
Bugün, biraz deniz (genizlerime deniz suyu girmesi gerektiği doktor tavsiyesi olduğundan), biraz alışveriş, sonra gelip derlemece, toparlamaca için güç istiyorum.



Herkese sağlıklı bir hafta sonu diliyorum.
Bence yine hiç hastalık sırası değil!
Vatan, millet hizmet bekliyor biz erlerden.
(Hayatım boyunca her böyle durumda hep aynı cümleyi kuruyorum, valla çok işim/iz var, hiç sırası değil ;-))












1 yorum:

Derya Kuzusu dedi ki...

Geçmiş olsun canım, sağlığına bir an önce kavuşmanı diliyorum ve çok öpüyorum ;)