1 Temmuz 2010 Perşembe

Darısı başınıza

Çok mutluyum.
Annem, babam, kızkardeşim, oğluşum bu sabah bize geldilerrrr... Öyle özlemişim ki tam 1 yıldır görmüyorduk, özlem benim bile farkında olmadığım boyutlardaymış, kavuşunca anladım.
"İyi ki!" dedim insan böyle hissediyor da dayanma gücü buluyor, yoksa gurbet tahammül edilemez birşey!"
Şimdi 1 ay beraberiz, 1 ay dünyanın en mutlusu ben ve kızlarım olacağız sankim. Bu arada babamı bulmuşken ben yine biraz şımarık moda gireceğim gibime geliyor, çok müsaitim:-)
Çok şükür ki, hayattalar ve birbirimize tutunabiliyoruz, ç o k  ş ü k ü r!
İşin gerçeği, senede sadece 10-15 gün birlikte olabildiğin insanlar anne ve babalarımız.
Koskoca 365 günde alt tarafı 15 gün birlikte olup, evlatlık yapıyoruz bu çok fena.
Ve benim gönlüme kalırsa, kızlarım hep benimle aynı şehirde yaşasınlar istiyorum. Ya da bir şekilde ben onların yaşadığı şehirde olmalıyım.
Yazıyorum çünkü blogda bana gelen en sık eleştiri "hep mutsuzluklarımı ve kızgınlıklarımı yansıttığım ve hep sinirlerimin yay gibi gerili olduğu" yolunda idi.
Yok, bakın mutsuzluklarımı dipte yaşıyorum evet ama mutluluklarıma tavan yaptırmayı da biliyorum Allah için.
İşe zar zor geldim Tanrı biliyor. Ve bir an önce bugünkü ajandama "tamam" çizikleri atıp eve gitmek istiyorum.
Akşam yemekten sonra onları Bitez Dondurmacısına götürüp, şöyle hakiki bir tavuk göğsüyle de cevizli dondurma yiyesim var.
Zenepciğimin çikolatalı puding ile çikolatalı dondurma yerken kalın dudaklarının çikolata kaplanmasını seyredesim var.
Babama hiç yemediğini tahmin ettiğim dondurma türlerini tattırasım var.
Oğluşumun iki de bir "tiyze bu da düstü" demesini ve yine yenisini istemesini duyasım var.
Elif'in dondurmanın en son kaşığını ağzına atarken, yenisine izin için gözlerime gözlerime bakışını göresim var.
Özlem'in bir sürü çeşit alıp sonra da "ay ya ben bunları bitiremem ki!" demesini özlemişim.
Annemin ise "gidelim" lafının hemen akabinde "ben ısmarlıyorsam gelirim yoksa da çok yorgunum siz gidiverin" diye pazarlık etmeye başlamasını özlemişliğim var. Evet valla bunu bile özledim.
Hayat bu işte.
Ve, hakikaten ç o k  ş ü k ü r!
Darısı başınıza...

3 yorum:

gökçe7 dedi ki...

Ne güzel ,mutlu olmanıza çok sevindim.En büyük mutluluk bu aile ile bir arada olabilmek.Sevgiler Size...

ESRİK dedi ki...

Selamlarımı mutlaka ilet. Ellerinden öp benim için. Özellikle sert görünümlü yumuşak müdürümün, İstiklâl'in anlamı olan müdürümün ellerinden öp ve de ki, "Çağlayan seni yürekten özlemiş, sende saklı mutlu İstiklâl günlerini özlemiş."

tufan dedi ki...

Tadını çıkar,keyfini yaşa,afiyetler olsun mutluluğun mutluluğumuzdur sevgili Ecehan,Ailene selamlar sevgiler.