16.12.2019

Bütün bir hafta yağan yağmurun, cumartesi günü şiddetli fırtına, yağmur ile bi süreliğine yerini yine miss gibi havalara bırakması ile gelen pazar günü... Evdeki kirli çamaşır yığınını iki makine azaltmış olsam da bitti mi, tabi ki hayır. Ve onca yağmur ve fırtınanın içinde kuzenimin yoğun bakımdan çıkıp nihayet eve geçen bebeğini görmeye gitmemiz. Büyük kızımcığımın sürpriz yapıp 1,5 günlüğüne eve gelmesi, mutfak, ev işleri, zorunlu whatsapp mesaileri vs derken pıt diye geçen hafta sonu. Bundan 6 yıl öncesine kadar Cumartesi-Pazar'ın tatil olmasını istemezdim bile, bazı hafta sonları gider çalışırdım hatta. Oysa şimdi... Cuma gününe aziz cuma diyorum ;)) Hoş, geçen cuma pek aziz değildi zira perşembe hatta çarşamba günü diş ağrısıyla geçti. Zar zor cuma öğlene randevu aldım, işten de izin aldım koca bir gün, gel gelelim sabah kalktım, ağrı mağrı yok. Bir süre, aldığım ağrı kesicidir dedim ama yok, harbiden yok. Gittim yine tabi ama neremin ağrıdığını nispeten anlatmaya çalışsam da, oraya tık tık, buraya tık tık yok anacım ağrı mağrı yok. Çarşamba gününe tekrar randevu aldım. Ağrı zaten sevilmez ama bu diş ağrısı da hiç mi hiç sevilmez bir yana, dişçi koltuğuna oturmak bile benim için travma öte yana.
Boş zamanda bi film izledim. Küçük kızımcığım önerdi. Mariage Story. Noah Baumbach yönetmiş, Adam Driver ile Scarlett Johansson başrollerde. Bir boşanma serüveni. Metin olarak çok kuvvetli buldum. Bazı yerlerde insanı  sorgulamalara yöneltiyor doğrusu. Mesela geçmişte hep iyi diye andıkları şeylerin aslında ne kadar da can yakmış olduğunu itiraf ediyorlar bi sahnede. İlişkiler konusu ilginizi çekiyorsa seyretmenin vakit kaybı olmayacağı bi film. Scarlett de gerçekten ve yine çok iyiydi.

Film izlerken, çift ip Tunus işi bi örgü denedim, bir kaç değişik ip ile. Bu yıl örgü severler arasında çok moda, Derya Baykal'ın programında bundan ceket ördüler, güzel de görünmüştü gözüme. Bense böyle sert ve kalınca örgülere, giysi için mesafeliyim. Daha yumuşak ve daha ince iple belki bir gün denerim tekrar. Bu haliyle bardak altlığı olarak pek sevdim.

Gezmeydi tozmaydı, işti güçtü derken epeydir elime almadığım mavi angora kazakla bi miktar hasret giderdik. Şimdilik içime siniyor. Salaş, yumuşacık ve çok hafif olacak, daha sadece arkasını bitrebildim, siz yapar mısınız bilmem ama ben yeni bir işe başlarken o odaya ilk kim gelecek diye bekler, eğlence çıkarırım kendime. Eğer başladığınız örgü çabuk biterse üstüne gelen kişi çevik, kıvrak, eli tez, sürünür de durursa kanı ağır, tembel biridir diye adlandırılırdı. Kısmen tutar bu motto. Bazen de hususi canı tez biri çağrılır hatta, koşa koşa odaya girmesi, etrafında üç tur atması tembihlenir, çabucak bitsin diye ;))  Modeli tamamen uydurdum, ipi de ona göre uydurdum ;)) Arka parçaya başlarken küçük kızımcığımı çağırmıştım ve 3 günde akşamları örerek bitirmiştim. Afferim dedim kızımcığıma. Ön parçayı örmeye başlamak için de tesadüfen gerçekten hızlı bi arkadaşım gelmişti, bakalım ne olacak... ;))

Takip ettiğim pek çok sayfada yılbaşı hazırlıkları görüyorum. Çok severek bakıyorum o sayfalara. Ve fekat yine başlayan yok Türkler kutlar mıydı, kutlamaz mıydı  tartışmalarından fenalık geçiriyorum. Kutlayandan kime ne, kutlamayandan kime ne oysa? Ya Hu sen ki, 1400 yıllık müslümansın, halâ orucu ne bozar ne bozmaz onu tartışıyorsun, bana ne senin kıvrımsızlığından ve sana ne benden gibiye benzetiyorum bu durumu. Ne diyordum, çok seviyorum insanların büyük bir özenle yılbaşı için hazırlanmalarını ama biz daha hiç hazırlık yapmadık. Yapmalı.
Bu arada. Her yıl çok faydasını gördüğümüz kara turp geleneğimizi bozmadım. Bilirsiniz mutlaka, kara turp oyulur, içi yarıya kadar balla doldurulur, bekletilir. Birkaç saat sonra turp suyu da bala karışır, kaşık kaşık yiyin, soğuk algınlığı (ve hatta kimi grip virüsü ile)  ile çabucak başa çıkarsınız Allah'ın izniyle. Değerli tariflerdendir.

Yarısı şükür, yarısı sabır olan şu hayatta... Mutlulukla geçsin haftanız.