etkilenmeler, günlük işler ve anne kafamda bit var

Sabah sabah, sabah çayımı içerkene blogları dolaştımdı ve pıt diye karşıma çıktıydı sadevederin'in yaptığı Tatar Çorbası., yorum da yazdıydım, denerim ben bunu diye. Öğle arası eve giderken, "hadi, tam sırası" dedim kendime, markete uğradım, malzemeleri aldım, zaman kısıtım dolayısıyla bi yanda soğan kavurdum, bi yanda mercimekleri, bi yanda da erişteyi haşlayıp evden çıkmama 5 dk kala tüm malzemeyi birbirine karıştırdım, tadına da baktım misss gibiydi valla. Erişteleri aldante haşladım zira akşama kadar yemeğin içinde bir miktar daha şişecekleri için yenilebilir kıvama nasılsa geleceklerdi, sağolasın Deeptone dedim durdum hep. Rengi kahverengi olmasın diye 1 tatlı kaşığı ev yapımı biber salçası da ekledim ben. Bu akşam, dünden bi miktar kalan dolmalarımızın yanına da, üzerlerine naneli sosla eşlik edeceği için mutluyum. Küçük kızımcığımla akşamları hemen hemen aynı saatlerde eve geldiğimiz için, o çoook acıkmışken bekletmeksizin sofrasını hazırlayacak olmaktan ise daha bi çok mutluyum. Dolayısıyla akşam menümüz budur...

Bloglarınızda dolaşırken herkesten bir şeyler öğreniyor/hatırlıyor olmaktan son derece mutlu oluyorum. Aslında ben de yaptıklarımı bu amaçla paylaşıyorum, belli mi olur, belki bi faydası dokunur birilerine diye...
İşte büle..
Yaw kendime 41 maşallah çekip duruyorum, aylardır ilk defa nerdeyse 1 haftadır kendi ölçülerime göre hunharca kitap okumaya başladım. Son bitirdiğim kitap, çocukluğumda aşık olduğum rahmetli büyük usta Tarık Akan'ın yazdığı kitaptı.

Ben çok etkilenerek okudum doğrusu. Kıyamadım çektiklerine, "ah, vah" dedim durdum ama elimden de bırakamadan, -soluksuz- derler ya öyle okudum. Kitabı bitirdiğinde şu çoook sevdiğim resmini tekrar aradım buldum, uzun uzun seyrettim...

Nur içinde uyusun...
Evde minik ayıklamalara, minik minik devam ediyorum. Hafta sonu bahçenin kesin elden geçmesi için hiç bir aksiliğin çıkmamasını istiyorum. Zira maydanoz, yeşil soğan ve sarmısak ekesim var şiddetlice, yağmurlar yağarsa sular da onları bi güzel. Bu üç malzeme elimin altında olursa çok kolaylıyor mutfak işlerim diye kendimi inandırmışlığım var nedense. Hele o tazecikken toplayıp, doğrarken kıtır kıtır ses var ya, ona bitiyorum.
Kitap macerası bu hızla devam ederken elime bir iş almadım ama kırık sırıklardan ziyade yine ne yapsam diye dürtülen bir hissiyatım da yok değil. Hele bu akşam Bir Zamanlar Çukurova seyredeceğimden boş oturamayacığım da kesinken.
Büleyken büle işte...