Kasırga öncesi

Öğle mesai arası dün de bahsettiğim üzere bu hafta da turşuluk malzemeleri kaçırmayayım diye sebze pazarına gittim. Epeydir de gitmiyormuşum. Bir saat içinde hani neden öyle derler bilmem ama sucuk gibi terledim. Süre dolduğu için eve de bırakamadan direkt işe geldim, vıccık vıccıkım. Saçlarım kısacık artık ama sanki 5 dakika önce duştan çıkmış gibiyim. Bunu niye uzattım, çünkü hani o bahsettikleri, beklenen kasırgadan mütevellit olduğunu düşündüğümüz, bugüne kadar en sıcak yaz gününde bile görmediğimiz bir havaya uyandık bugün. Gidenler bilir, hani Antalya gibi, Adna, Mersin gibi... Ve yaprak kımıldamıyor, ve arasıra yağmur yağıyor ama geceden beri tuhaf şekilde sessiz bir hava. "Fırtına öncesi sessizlik" dedi biraz önce bir arkadaş, temelli şüphelendim.
Pazar günü buraları vuracağı beklenen o fırtına ve sel, eğer hakikaten olursa ve bizler de halâ tutunabilmişlerden olursak inşallah ben en azından turşumu yapmış gitmiş olmakla mutlu olacağım ;))
Şimdi gene konudan konuya bodoslama yapmak durumundayım, çünkü yazmadan önce bir planım olmuyor. Yazarken o an aklıma ne gelirse yazıvermiş oluyorum ve bir daha da silmiyorum. Onun için öyle ebedi bir bütünlük filan olmayacak sanırım bu sayfada hiç bir zaman... ;))
Bu sene 2 dizi seyrediyorum Türk kanallarında. (Eee bize ne diyorsan kapa sayfayı şekerim) Biri, bir zamanlar Çukurova. İzlerken, oy yılları göze aldığımızda  pek çok hata göze çarpsa da, sanırım Vahide Perçin ve de Bülent Polat olduğu sürece seyretmeye devam edeceğim. Hata neydi mesela, Jandarma'ya Yımaz'ı ihbar edecekken 156'yı çevirdi Hünkâr Sultan ;)) 1970'li yıllar nireeee, 156 nireee ;)) Sonra cezaevi arabasının yazıları, CNC yapıştırmaydı ;)) Sonra mesela büttttün Yaman çiftliğinin tanıyageldiği Züleyha'yı gitti kulüpte yok bilmem ne paşanın torunu diye tanıttı falan filan.
Diğer dizi Gülperi. Konu açısından "aman caaağnımmm, yine mi" dedirtse de Nurgül Yeşilçay'ı, Tarık Pabuççuoğlu'nu es geçemem. Ama tabi Timuçin Esen de en az onlar kadar önemli bu diziyi de seyretmem için. Bu adama gerçek anlamda hayranım. Her bakımdan müthiş buluyorum... O Gülperi'nin büyük oğluna ve kaynanasına da aşırı gıcığım şimdilerde.
Dün bir arkadaşım kitap yollamış (sanıyor ki eskisi gibi okuyorum tabi) evrenin mesajı herhalde diyerek gülümseyerek aldım. Daha önce hiç bu konuda konuşmamıştık onunla ama Hallac-ı Mansur çoook uzun yıllardan beri zihnimi meşgul eden bir karakterdi. Hatta evde birkaç kitap da var, mesela En-el Hakk- Kevser Yeşiltaş'ın yazdığı, başlanıp devam ettirilememişlerin arasında. Onun dili biraz tuhaf geldi, sürüklememişti pek fazla ama dün gece arkadaşıma bari ayıp olmasın diye yeni kitaba başladım ve 3-5 sayfa okurum derken, 50 sayfalara filan gelmiştim. Hatta bugün mesai olmasa epeyce daha devam edebilirdim. Yalnız bir sıkıntı var benim için, o da ilk 50 sayfada epeyce yazım ve imla hatası var. Bu da bir kitap okurken beni ondan oldukça soğutan bir şey. Pekçok kitabı bırakma nedenimden biridir bu konu, ilerleyemiyorum, odaklanamıyorum o zaman. İlerleyen sayfaları için umutlu olmak istiyorum. Kitap şu ve bu umarım okuyamazlığımın belini kırar;

Haa bak bütünlük diyorduk di mi? ;)) Başta dedim ya turşuluk malzeme için çıkmıştım dışarı. Geçen yıllardan takipte olanlar bilir, probiyotik beslenme takıntım var. Hatta geçen yıl bu konuda çok emek verdim ve gerçekten çok fayda gördüğümüzü düşündük ailecek. Dolayısıyla bu yıl da turşularımızı yine limontuzu/limon/sirke olmadan sadece tuz ile kuracağım. Hiç denemediyseniz mutlaka tavsiye ederim. Aylarca keyifle ve zerre bozuntu olmadan tüketmiştik hatta konu komşu, arkadaş, akraba filan kim yediyse de bayılmıştı. Umarım bu sene de aynı başarıyı ve keyfi tutturabilirim.
Pazar pek sakindi. Fiyat da yazacağım bu sene, ömür yeterse gelecek yıl bakıp kıyaslayacağım kendimce ;)) Biberler 5 TL/kg, lahana 5 TL/kg, havuç 4 TL/kg, kornişon salatalık 4 TL/kg idi. Bursa domatesi 7 TL'ye yükselmiş, şükür o işi bitirmişim dedim.
Biberleri mümkün mertebe küçük seçmeye uğraşırken, pazarcı başka bir müşterisiyle sohbet ediyordu. Adam dedi ki; babam ve ben üretici idik, tek bildiğimiz iş buydu. Çektiğimiz sıkıntı ve geçim darlığıyla benim iki oğlan asla tarlaya girmedi "biz tarla marla istemiyoruz, satın savın, bizi okula gönderin" diyorlar şimdi, domates fidesini görse tanımaz bilmez bu ne diye, yani siz şimdilere yine de şükredin, bundan 5 yıl sonra kesinlikle ve kesinlikle bizim gibi üreticilerin tamamı bitmiş olacak, sizler de seradan ne çıkarsa ona mahkûm olacaksınız."
Hepimizin bildiği şeyleri tekrarlamanın elbette gereği yok ama bu gidişat, üreticinin üretimden bu kadar caydırılıyor olması, hakikaten çok üzücü. Benim kızlarım tarladan ürün bulabilip de alt tarafı bir turşu kurmaya, kışlık domates kavanozları hazırlamaya, kuru sebze yapmaya anneleri gibi böyle özenebilecekler mi, bu fırsat ellerine geçebilecek mi; karamsarım... Eskiden derdim ki; "aman hiç değilse biz yetiştiririz bir lokma toprakta da olsa, ben yine onlara öyle yediririm." Artık bunu diyemiyorum. Tohumlar kısır, tohumlar oynanmış, tohumlar değiştirilmiş. Sen toprak bulup, emek versen ne çıkar... Bahsetmiştim sanırım, bu sene sırf bu niyetlerle dünya emek verdiğimiz minik bahçemizdeki 15 fide kabak, 15 fide bamya deli gibi çiçeklenmelerine rağmen tek bir kabak vermedi, sadece 3 tek bamya aldık. Sözde yerli tohumdu. Pes dedik. Sözün özü, her şeye rağmen ileride bir gün "biz yine de çok şanslıymışız" diyeceğiz, ne acı...
Destan yazmışım yine ;))
Kasırgayı, seli ucuz atlatırsak pazartesi görüşmek üzere inşallah. Bence bişiycikler olmaz...