Bir günebakan olabilmek isterdim;
Sabırla güneşin izini takip eden,
Yükünün ağırlığıyla başını mağrurca eğebilen,
Bedeninde sayısız çekirdek oluşturan,
Her biri birbirinden farklı olduğu halde bir arada tutabilen,
Uzanan her yaprağıyla karanlıkları kahkahalara boğan.
Bir günebakan olabilmek isterdim;
Hiçbir parazite yenilmeyen,
Her iklimde ve her toprakta ben varım diyen,
Bazen dimağına tad,
Bazen de yarana merhem olan,
Umulmadık bir hızla olgunlaşan.
Bir günebakan olmak isterdim;
Narında yanmak,
Yandıkça kavrulmak,
Kavruldukça olgunlaşmak,
Vakti geldiğinde kavuşmak için,
Bir günebakan olmak isterdim.
ECECE'2009

Sen hep güne bakan ol dostum...
YanıtlaSilgüneş güneş ışıldasın gönlün her daim.
Ne güzeldi. Yükümüzün ağırlığınca başımızı eğebilmek!...
Son misralara bayildim..
YanıtlaSilDaima bir günebakan olman ümidiyle canim :)
Çok güzeldi be ecehan,buna yorum yazılmaz bence,okunur,okundukça iç çekilir sadece...
YanıtlaSilBen şiir tarzında yazanlara neden bu kadar çok özeniyorum:(
YanıtlaSil