15 Aralık 2010 Çarşamba

Bir günebakan olabilmek isterdim

Bir günebakan olabilmek isterdim;
Sabırla güneşin izini takip eden,
Yükünün ağırlığıyla başını mağrurca eğebilen,
Bedeninde sayısız çekirdek oluşturan,
Her biri birbirinden farklı olduğu halde bir arada tutabilen,
Uzanan her yaprağıyla karanlıkları kahkahalara boğan.


Bir günebakan olabilmek isterdim;
Hiçbir parazite yenilmeyen,
Her iklimde ve her toprakta ben varım diyen,
Bazen dimağına tad,
Bazen de yarana merhem olan,
Umulmadık bir hızla olgunlaşan.
Bir günebakan olmak isterdim;


Narında yanmak,
Yandıkça kavrulmak,
Kavruldukça olgunlaşmak,
Vakti geldiğinde kavuşmak için,
Bir günebakan olmak isterdim.

ECECE'2009

4 yorum:

Newbahar dedi ki...

Sen hep güne bakan ol dostum...

güneş güneş ışıldasın gönlün her daim.

Ne güzeldi. Yükümüzün ağırlığınca başımızı eğebilmek!...

GüLüm'Se dedi ki...

Son misralara bayildim..
Daima bir günebakan olman ümidiyle canim :)

tufan dedi ki...

Çok güzeldi be ecehan,buna yorum yazılmaz bence,okunur,okundukça iç çekilir sadece...

LieLLa dedi ki...

Ben şiir tarzında yazanlara neden bu kadar çok özeniyorum:(