Balıkçı'ya merhaba...

 Halen şahane geçen Sarı Yaz gerçekten, yaşayan herkesin ruhunu okşamaya devam ediyor. Bazen bu bir tablo olsa gerçek dışı diye algılarım dediğim, inanılmaz bir görsel şölen mevsimi. Bambaşka güzel doğuyor, bambaşka güzel batıyor güneş. (Göreceğiniz fotoğrafların hepsi birkaç gün içinde çekildiler)

Fotoğraf: Dilay Sarıçiçek/Turgutreis

Fotoğraf:Sevgi Nur Köse

Kuşluk vakti dönen balıkçı teknelerini dört gözle bekleyenler, güne dair umutlar...

Fotoğraf:Yrts Saime/Bitez

Fotoğraf:İ.Hakkı Zırh/Kadıkalesi

Eğer gerçekten yavaşlayabilir, kaygıları bir yana bırakabiliyorsam enfes bir yemek yemiş gibi, hiç beklemediğim anda duyduğum harika bir haber gibi, çok önemli bir sınavı kazanmış gibi, bir yandan dünyevî, bir yandan münzevi bir zevk sarıyor. Şükrediyorum. Balıkçı'nın deyimiyle, “Bunlar göğün suları, elimden gelse ta göklere, yıldızlara savuracağım”

Fotoğraf:Yılmaz Bozlu

Ve der ki; "burası engin göklerin memleketidir. İçten gelen bir türküyü kapıp koyuverin uzaklaştıkça türkü gökte masmavi olur. Işık burada yalnız karanlığı aydınlatmakla kalmaz, aydınlattığı maddeyi değiştirir ve görülen bir şair rüyasına çevirir. Başka yerlerde ölüp nur içinde yatılacağına burada nur içinde yaşanır. İtalya’yı gör de öl derler, yok a canım, Bodrum’la kıyılarını gör ve yaşa…” Akşamüstü pembeliğini sevmeyi de Balıkçı'dan öğrendim ben mesela.

Fotoğraf:Emel Saygı/Gümbet

Fotoğraf:Leo Han

Bir dönem, Bodrum Belediye Parkı’nda bahçıvan olarak çalışmaya başlıyor. Gittiği yerlerden topladığı tüm tohum ve fideleri serpiştiriyor toprağa, sonra süzülerek göğe uzanışını seyre dalıyor. Kaktüsler, tropikal çiçekler, mimozalar, amberler, Akdeniz bitkileri, begonviller, okaliptüsler, palmiyeler, fıstık ağaçları, hurma fideleri, çeşit çeşit portakallar, mandalinalar… Dünyanın farklı yerlerinde görülebilecek tüm bitkileri, Bodrum’a sığdırıyor. Türkiye’yi greyfurt ile tanıştırıyor mesela, biliyor muydunuz? Pomelon diyor adına. Öyle giriyor ki bu iş hayatına, “gece rüyamda kendimi savaşan bir general gibi görüyordum. Arkamda yüz binlerce portakal ve greyfurt ağaçları kökleri üzerine kalkmışlar, ilerliyoruz ve düşmanımıza, ölüme karşı, vitamin ve ışık bombaları, portakalları, greyfurtları, çiçekleri atıyoruz…”

Halen de, Bodrum Belediye Meydanı'nda pek çok anı ağacı vardır, etiketlenmiştir. Yolunuz düşerse dokunun derim. Yıllardır beni toprağa, ekmeye, dikmeye ateşlendirmiştir mesela. Düşünsene dünyaya daha güzel ne bırakabilirsin ki bu kadar uzun ömürlü olacak... Çayımızı alır mesai aralarında o okaliptüslerin altında bu gibi şeyler konuşur, yad ederdik... Hurma ağaçlarına "zümrüt fıskiyeleri" dermiş mesela, rıhtım inşaatı sırasında diktiği ağaçların bazıların söküldüğünü görüp, küsmüş mesela, günlerce kimselerle konuşmamış. Sonra onları başka yerlere dikmişler, "nispeten affettim" demiş. Güzel şeyler bunlar...

Aslında bambaşka şeyler yazmak için başlamıştım bugün. Güzel bir fotoğraf seçeyim derken, bir diğeri, bir diğeri daha geldi böyle oldu, iyi de oldu. Bu güzelliklerin arasına sokuşturulabilecek kadar güzel değildi yapıp buraya koyabileceklerim zaten. Akışına gitsin dedim tabi ki Balıkçı'yı anmadan da edemedim, öyle işte buralara geldik. Umarım okuyanlar keyif alır... Bir de deniz kokusu...

Ve tabi, buraya gelişi ne kadar hüzünlü olsa da, Bodrum'u Bodrum yapan, Bodrum'un da Onu Halikarnas Balıkçısı yaptığı güzel insan, nurlarda uyu... Güle güle dememiş madem hiç, hep merhaba demiş madem, eh kocaman bir merhaba da benden oldu bugün...