Örmüşük, dinlenmişik, gülmüşük

1 hafta izin aldık, kör şeytanın kör gözüne gibi seller, afatlar geçti gitti. Tüm hafta boyunca only 1 gün sokağa çıkabildik oğlumla gezmeye. Hayır yani kış da kışlığına bilsin diyenlerdenim ama bu sanki doğanın nefretini kusuşu gibi geldi bana. Can kaybı da oldu, üzüldüm. Te burda da yazmıştım. Olay hep bu. Doğanın gücüne kim karşı koyar?
Evden çıkılamayınca ne yapılır? Önce bu duruma gıcık olduysam da uzun süredir aklımda olan pek çok şey yaptım. Kardeşcağzıma ördüğüm hardal kazağı diktim, cep gibi bi aksesuar işledim boncuklarla bi kot parçaya bi de. İp Nako Vals. Bükümsüz, inceli kalınlı bir ip. O yüzden haraşo örgüde çok muntazam gibi durmuyor ama bu bu dağınıklığı çok seviyorum.

Ordan burdan bişey ararken, bir kaç sene önce yapmaya başladığım kadife keseciklere denk geldim. Hemen birini kurdelalayıp attım çantama. Bozuk para kesesi yapıcam. Aslında ben bu keseleri annemler Kabe'ye gittiklerinde, dönüşte getirdikleri tesbihleri içine koyarak hediye etsinler dostlarına diye onlarca adet yapmıştım. Demek ki bi kısmı yetişmemiş kalmış, unutmuştum bile. Seviyorum ben bu tür şeyleri.

Geçenlerde üst tarafını çanta yaptığım kotun geri kalanıyla da bi yelek ördüm. Aslında geçen haftanın en çok uğraştıranı buydu. Tamamladım, dün gece onunla giyerim diye gömlek filan bile ütülemişkene gece aklıma bi değişiklik yapmak geldi. Vakit bulduğum ilk anda değiştireceğim ve sonra buraya gelecek.
O yeleğe düğme alayım derken, yüncüm arkadaşım, birine cüzdan ördürdüğünü ama beğenmediğini söyledi. Anaaa bi baktım Deryacığımın ördüğü model cüzdan. Amaaa gerçekten de dikişleri ecüş bücüştü, çok çikindi gerçekten. Fekat daha iyisi şuydu; "ben sana bunun daha güzelini örerim" deyiverdim. "Özgüvenini yiyim senin" dedim hemen akabinde ama kızcağız bi sevindi bi sevindi, vazgeçemedim. Neyse işte döndüm eve hemen başladım anacım. Neticede bilmiş bilmiş söz vermişim. Bi kere bile denememişim. Neyseciğime işte sağ olsun ilham aldığım Derya kuzumdan da yardım alarak yaptım işte bişeyler. Sanırım akşam eve dönerken eğer dükkândaysa götürüp vericem, nasıl olmuş? Mahcup olmam di mi, onca lafı etmişken onunkine ;))

Hiç dikişi yok, öyle tulum gibi ördüm, muntazam olsun diye. Umarım da beğenir.
Biiir sürü film izledim. İsimlerini bile unuttum ama. Aşk yüzünden, Dadının böylesi, Talihsiz Sophie aklımda kalanlar. Talihsiz Sophie çok acıklıydı, yüreğimi dağlayıp durdu, katil olasım geldi çoğu zaman, o derece. Allah'tan filmdi ;))
Diyet işinde güzel bir ilerleme oldu diyebilirim. 1 beden inceldiğimi dün kesin onayladım. Geçen yıl giyemediğim pantolonum raprahat oldu. O gaz nasıl bir şey bilirsin, ne Aygaz ne Opet yetişir, o cins. Yürüsem çok daha iyi olacağımı biliyorum. Koltukta yatarak pedal çevirmek yetmiyor tabi. Havalar bi düzelsin, çok sıcaklar da başlamadan yürüyeyim. Bu kadar da şarta şurta bağlı zaten bu yürüyüş konusu. Halbuki eski bi komşum var, sel de gitse, fırtına da uçursa, çocuk da hasta olsa, evde yemek de olmasa hayatta günlük 1 saat yürüyüşünü hiç bir şekilde bırakmıyor yıllardır. Buna öyle özeniyorum ki.
Oğlumcuğuma sürekli yemek yaptım hafta boyunca. O da öyle keyifle yiyor ki mest oluyorum. Pazar kahvaltısına Pita ekmek yaptım onlara, kabardıkça gözleri parladı yavrumcuğumun. Bak ama,

Aynen öyle işte. Yaptım. Baktım. Yemedim.
Ayyy bak bu da benim bahçemin gülü. Cinsî olarak da değil yalnız gerçekten gülü, en değerlisi. Yağmurda da bi güzel ki sorma.

Son haber Mualla'dan. Kendisi birkaç haftadır ara sıra kanlı dışkı bırakıyordu. Birkaç şey yapıldı ama geçen hafta 1 gün veterinerde kaldı. İdrar yolları enfeksiyonu teşhisi koydu en son doktoru. İğne, ilaç, sıcak terapi vs uğraşıp duruyor, tekrarlamaması için dua ediyoruz.
Ehh, epeyce yazdım, mesai arası biter, ben de gider.
Hepiciğinizi öperim.