Aslında her gün bloğa giriş yapıyorum. Ama bazen "bugün yazacak değişik bişey yok ki", diyor ve yazmıyorum. Bunu düşündüm. Aslında her gün yeni bir gün. Her gün yazacak bişeyler elbette oluyor ve kaleme alınınca, ilerisi için bir hatırlatma ve genellikle de bu gülümsetici oluyor. Tavrımı değiştirip, vakit bulduğum ölçüde, günlerimin değerini anlayarak her gün yazma işini kıvırmaya çalışmaya karar verdim. Ben günlük hayatları bloglarda okumayı müthiş seviyorum mesela. Bazen minicik bir nokta, kocaman bir ilhama dönüşüyor. Öğreniyorum. Tanıyorum. Dünyanın değişik yerlerinde takip ettiğim pek çok yabancı blog da var. Seviyorum bu işi.
Önceki gece yapıp, dolaba kaldırdığım yoğurtcuğumuz güzel olmuş. Pek yoğurtçu bir aileyiz. Buna çok seviniyorum.
Eski yoğurt da hemen çökelek yapıldı.
Yemek sonrası acıktığım da kendime uydurduğum bi atıştırmalığı dün oldukça beğendim. Çiğ kabağı dilimledim, azcık tuz, azcık limon, azcık kırmızı biber attım, yanında çökelekle beni oldukça tatmin etti.
Kabağın metabolizmayı harekete geçirdiğini hep okurdum ama bu denli etkisini yeni yeni anlıyorum sanki. Zaten çok severek yeriz bu sebzeyi. Bazen de robotta rendeleyip (çünkü el rendesinde fazla sulanır), yoğurda katarak yiyoruz, salata niyetine.
Aslında epey zamandır yaptığım ama burada bahsetmeyi unuttuğum şeyler de oluyor, onu fark ettim. Mesela bunlardan bir tanesi, kızımcığımlarım için hazırladığım pasta-yemek tarif defteri. El yazısı olsun istedim. Denediğimiz, -onların çook sevdiği- tariflerle dolduruyorum, öyle hemen her şey ile değil. Özel tarifler. Annemden, anneannemden öğrendiklerim. Tamamlanması bu bakımdan aylar, yıllar sürecek olabilir. Defterin sert kapağına da kap öresim var mesela. Mutfaklarında neşeli olsun. İlk ihtiyaç duyan kim olursa ona vereyim, diğeri de ondan alsın.
Gibi.
Havalar aşırı soğuktu ama tam bu günleri beklemiş gibi, günde 15-20 dakika tempolu yürüyüş ekledim hayatıma. Şimdilik zorluyor biraz. Ama iyi gelecek biliyorum. En azından ruhen iyi geliyor ve bu bile yapmaya değer. Bamya tohumu yemeye yine yeniden başladım. Yani aslında planlı olmadan, epeyce yeni kararlarım olmuş, yazdıkça fark ediyorum. Ha ama bak şunu yapmıyorum, "bu sene 60 kitap okurum", "günde 10.000 adım atayım", bu beni geriyor. Kısa vadeli planlar bile bazen hayat için çok yorucuyken, çok da darlanmaya gerek duymuyorum.
Gibi.
Sipariş ettiğim kelle-paça gelmiş, kasabımız aradı. Akşam iş çıkışı onları almaya giderim. Bu mevsimde evde kaynamalı, şifa dağıtmalı gibi düşünüyorum. Maraş usulü yaparım. Sıvı sumak ekşisiyle, rengi beyaz olmayan, kahverengimsi. Küçük kızımcığım hiç memnun olmadı ama ona da haşlanmış kelle-paça suyuna, siyah yağsız dana eti tifterek değişik versiyonunu yapıcam.
Bak yine dolu şey yazdım. Aslında baştaki kararı vermemiş olsam yazmazdım bugün.
Böyle işte.
Günlük hayatları okumayı da, yazmayı da gerçekten çok seviyorum. Ve her zaman blog apayrı bir öneme sahip. Hep böyle olur inşallah.
Sevgiyle kalın...
Önceki gece yapıp, dolaba kaldırdığım yoğurtcuğumuz güzel olmuş. Pek yoğurtçu bir aileyiz. Buna çok seviniyorum.
Eski yoğurt da hemen çökelek yapıldı.
Yemek sonrası acıktığım da kendime uydurduğum bi atıştırmalığı dün oldukça beğendim. Çiğ kabağı dilimledim, azcık tuz, azcık limon, azcık kırmızı biber attım, yanında çökelekle beni oldukça tatmin etti.
Kabağın metabolizmayı harekete geçirdiğini hep okurdum ama bu denli etkisini yeni yeni anlıyorum sanki. Zaten çok severek yeriz bu sebzeyi. Bazen de robotta rendeleyip (çünkü el rendesinde fazla sulanır), yoğurda katarak yiyoruz, salata niyetine.
Aslında epey zamandır yaptığım ama burada bahsetmeyi unuttuğum şeyler de oluyor, onu fark ettim. Mesela bunlardan bir tanesi, kızımcığımlarım için hazırladığım pasta-yemek tarif defteri. El yazısı olsun istedim. Denediğimiz, -onların çook sevdiği- tariflerle dolduruyorum, öyle hemen her şey ile değil. Özel tarifler. Annemden, anneannemden öğrendiklerim. Tamamlanması bu bakımdan aylar, yıllar sürecek olabilir. Defterin sert kapağına da kap öresim var mesela. Mutfaklarında neşeli olsun. İlk ihtiyaç duyan kim olursa ona vereyim, diğeri de ondan alsın.
Gibi.
Havalar aşırı soğuktu ama tam bu günleri beklemiş gibi, günde 15-20 dakika tempolu yürüyüş ekledim hayatıma. Şimdilik zorluyor biraz. Ama iyi gelecek biliyorum. En azından ruhen iyi geliyor ve bu bile yapmaya değer. Bamya tohumu yemeye yine yeniden başladım. Yani aslında planlı olmadan, epeyce yeni kararlarım olmuş, yazdıkça fark ediyorum. Ha ama bak şunu yapmıyorum, "bu sene 60 kitap okurum", "günde 10.000 adım atayım", bu beni geriyor. Kısa vadeli planlar bile bazen hayat için çok yorucuyken, çok da darlanmaya gerek duymuyorum.
Gibi.
Sipariş ettiğim kelle-paça gelmiş, kasabımız aradı. Akşam iş çıkışı onları almaya giderim. Bu mevsimde evde kaynamalı, şifa dağıtmalı gibi düşünüyorum. Maraş usulü yaparım. Sıvı sumak ekşisiyle, rengi beyaz olmayan, kahverengimsi. Küçük kızımcığım hiç memnun olmadı ama ona da haşlanmış kelle-paça suyuna, siyah yağsız dana eti tifterek değişik versiyonunu yapıcam.
Bak yine dolu şey yazdım. Aslında baştaki kararı vermemiş olsam yazmazdım bugün.
Böyle işte.
Günlük hayatları okumayı da, yazmayı da gerçekten çok seviyorum. Ve her zaman blog apayrı bir öneme sahip. Hep böyle olur inşallah.
Sevgiyle kalın...
Ne güzel biranda ne kadar çok şey çıkıvermiş yazıp paylaşmak için..kendiniz için harika kararlar almışsınız ben de az çok yürümeye gayret ediyorum iş çıkışı ama bu havalarda zor geliyor evden çıkmak...bamya tohumunu çok merak ettim..ilk defa duydum..tarif defteri çok iyi fikirmiş..ilerde torunlara bile geçer anı olarak sizlerden..kabağı bu şekilde baharatlayıp tuzlayıp şöyle bir çok hafif yağlayıp fırınlarsanız da harika olur bence...yazın mangalda yapıyoruz süper oluyor...sevgilerimle...
YanıtlaSilBamya tohumunu eklemlerimdeki sıvı kaybı için sabahları 8-10 tane alıyorum, çok da fayda görüyorum. Zaman zaman ara veriyorum mesla3 ay kullanıyorsam 3 ay bırakıyorum gibi. Fırında kabağa da, mangalda kabağa da bayılıyorız, sık sık da yaparız. Dünkü tembel işi olanı, o an kandırık atsın mideme diye, çarçabucak hazırlanan ;)) Sevgilerimle...
SilÇiğ kabak faydaları ile ilgili makale yazmıştım.Cok iyi menü seçimi diyet içinde ideal
YanıtlaSilo makaleyi okumak isterdim ama hep dediğim gibi ben sizin sayfanızı bulamıyorum ;(
SilBiz de Bilgehan 'la rejime başlayacağız dönünce . Ona kilo verirse Amerika sözü vermiş olabilirim :D
YanıtlaSilKabağı rendeleyip yoğurtla çok seviyorum. Içine biraz ceviz de çok yakışıyor.
Ben de günlük bloglarını seviyorum. Dönüp kendi bloğuma bakarken de iyi ki yazmışım diyorum :)
Hadi bakalım, Bilgehan'ın yerinde olmak isterdim doğrusu ;) Kabakta denemedim ama kerevizi rendeleyi,p içine ceviz katarak yoğurtlamayı da çok seviyoruz, deneyeceğim kabakta da.
SilEvet herkes yazsa keşke. Ve sen de hep yaz tabi, kocaman sevgiler...<3
Ece'cim mutlu oldum senden güzel yazılar okuyacağım için..
YanıtlaSilBazen farketmiyoruz ama bize rutin gelen başkasına ilham olabiliyor :)
Ben de dün yoğurdumu yaptım güzel olmuş.. Kanada'da da yoğurtsuz kalmayacağım yani, evde yapılan loru da çok seviyorum. Senin ekmeklerden özenip ekmek de yapmak istyorum ama biraz korkuyorum tutturamazsam diye :)
Defter fikri şahane, ben de en sevdiğim tarifleri annemin yaptıklarını sorup yazıp derliyorum..
Defter kabı da şahane fikir. Evladiyelik derler ya öyle <3
Kocaman sevgilerimle
Ezgicim, aynen öyle, çok ilham aldığım yazılara denk geliyorum ve dediğin gibi, bunun çook çook özel bi şey olması da gerekmiyor çoğu zaman.
SilSenin becerikli ellerinden her şeyin çok güzel olacağını kesinlikle biliyorum. Ekmeği de denemeni çok isterim, hiç korkacak bir durum değil ve 1, 2, 3 derken kendi sevdiğin formu yakalıyorsun zaten.
Defter hakikaten heyecan duyduğum bişey oldu. Kızımcığımlarım epeydir söylüyordu ama son aylarda daha çok istediler, umarım güzel bişeyler çıkar ;)
Kocama sarılarak öpüyorum seni, sevgiler <3
aslında bende böyle günlük blogları daha çok seviyorum sanırım daha samimi ve içten geliyor.Elinize sağlık yazmaya devam edin :)
YanıtlaSilÇok teşekkürler ;)
SilMayıs ayında lenfoma teşhisi konduğunda bende kızıma hatıra olsun diye tarif defteri yazmaya bsşladım onun çok sevdiği tarifleri yazıyorum umarım zamanı gelince yanında olabilirim sevgiler canan
YanıtlaSilCanan hanım, size acil şifalar diliyorum. O defteri hem yazar hem de kızınızın uzun yıllar yanıbaşında olursunuz, bunu kalpten diliyorum. Bloğunuz varsa okumak isterim. Sevgiler...
SilGün içinde yazacak çok çok şey oluyor gerçekten de,günlük detaylı yazanları da bi ayrı seviyorum mesela hep merakta kalırım ya da bana gününü anlatırmış gibi samimi gelir bu tür yayınlar.
YanıtlaSilAma fotoları bol tutalım😉
Canımcım, foroğrafa ben de bayılırım ama doğrusu cep telefonuyla çektiğim kalitesiz resimlerlere de boğup, size haksızlık etmek istemiyorum çoğu zaman. Hep minik, taşıması kolay, şahane bir makinem olsun istiyorum. Belki olur ;) O zaman daha çok resimli olar ;)) Sevgiler...
SilEceciğim yoğurdun mükemmel görünüyor. Tarif defteri işi de çok güzel olmuş bence. Yürüyüş bende yapmaya çalışıyorum ama astım bronşit olduğu için fazla soğuklarda çıkamıyorum.
YanıtlaSilSevgiler,
Bence de güzel karar olmuş. Blog olayına yıllar sonra yeniden ısınmaya başladım ben de. Her blog apayrı bir yaşam ve başka yaşamlardan ilham almaya çok ihtiyacımız var. Özellikle böylesi bir yalnızlaşma çağında... Kemik şeysini ben de deneyeyim bu arada. Sevgiler çok teşekkürler :)
YanıtlaSil