zor günler...

Zor günler...
Yaşaması da zordu, yazması da zormuş.
13 gün önce, aniden kaimpederimi kaybettik... Safra kesesi ameliyatı olmak üzere hastanede yatarken, beklenmedik şekilde...
Nur içinde uyusun demekten başkada bir şey gelmedi elimizden, öyle işte...

Gittik, döndük, gittik döndük derken fark ediyorum ki, yorulmuş ruhumuz... Hala hazmetmek gibi bir uğraş veriyoruz ailecek...

Bu zor günlerde, boyalar, eskileri yenilemeler, çiçekler ve bahçeyle uğraşmak en çok yaptığımız şey...
Boyayacak bir şey kalmadı dediğimizde balkonun duvarlarına saldırdık...
Renklerin terapisine güveniyorum...
Bu kadar...