Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak… veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.
Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.
Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.
Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.
Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden “sen” olduğun için vazgeçtim.
Bencil olduğun için vazgeçtim.
Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgecmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi.
Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım.
Bu yüzden ben de senden vazgeçtim.''
"Frida Kahlo"
Kaynak : Gel, gel ne olusan ol yine gel
Onu bilmem ama beni sevmekten hiç vazgeçme... :)
YanıtlaSilAşk geride kaldı ise; unutmalı... Unutamamışsın çünküü
Frida'yı ilk gördüğümde söylerim arkadaşım, merak etme sen ;-)
YanıtlaSilECEHAN: Frida'nın paylaştığın yazısının şuan da içinde bulunduğun durumu anlatıyor olmasına istinaden yaptım ben o yorumu...
YanıtlaSilAma anlamamışsın. Böyle olunca da bazen "not" şeklinde yorum yazmak gerekiyor..
Bir de şunu atlamışım: Frida'nın en sevdiğim portresi "Ben ve Papağanlarım"dır.
Eğer anlamamış olsam, Diego gibi cevap verebilir miydim hiç?
YanıtlaSilSevgilerle...
Frida'nın bu yazısını niçinde bulunduğun durumla benzerliği olduğu için paylaştığını veya sevdiğin için aktardığını düşünürken sen bana diego gibi möi cvp verdin? hadi bakalım :)
YanıtlaSiliyi ki varsın antipatikcim ;-)
YanıtlaSilBazen bunlar bile vazgeçmeye yetmiyor biliyormusunuz? :)
YanıtlaSil