Burası benim için özel bir yer. Sadece yazmak yada sizleri okumakla iyi zaman geçirdiğimi düşünüyorum.
Ülke gündemine takılmamak ve hele hele buraya taşımamak için gayet özen göstersem de bazen beceremeyebiliyorum. Sıkıcı olmak, kimseyi darlamak istemiyorum. Ancak; sürekli bir tehdit, bencillik, hoşgörüsüzlük ve cahillik kokusundan bunalıyorum. Şiddetin yaygınlaşmasından ve ölümün alışılageldik karşılanmasından müthiş üzgünüm.
Elim hiç bir işe gitmiyor, gitseydi ruhsuz şeyler çıkardı sanırım zaten. Sadece yemek ve tatlı yapıyorum bir süredir. Zaten onu da yapmasam hakikaten kendine hayrı olmayan o sevmediğim gurubun içine gireceğim.
Ve tabi yine böyle zamanların rutini, kendimi sorguluyorum. Ne kötü -neredeyse- her şeye inancımın yıkılması ve artık sevgisizliğe demir atmak üzere oluşum. Ne kötü -neredeyse- güvenilecek hiç bir şeyin kalmaması. Ne kötü -neredeyse- dolu sandıklarımın hep bomboş çıkması. Ne kötü -neredeyse- tüm masalların sonunun artık hep kötü yazılması. Falan filan.
Bir içsel yolculuktayım belki. Kendimle yüzleşmeye, fazlalıkları atmaya çalıştığım, en en en sadeye özendiğim. Bilmiyorum. Belki.
Öyle işte...
Ülke gündemine takılmamak ve hele hele buraya taşımamak için gayet özen göstersem de bazen beceremeyebiliyorum. Sıkıcı olmak, kimseyi darlamak istemiyorum. Ancak; sürekli bir tehdit, bencillik, hoşgörüsüzlük ve cahillik kokusundan bunalıyorum. Şiddetin yaygınlaşmasından ve ölümün alışılageldik karşılanmasından müthiş üzgünüm.
Elim hiç bir işe gitmiyor, gitseydi ruhsuz şeyler çıkardı sanırım zaten. Sadece yemek ve tatlı yapıyorum bir süredir. Zaten onu da yapmasam hakikaten kendine hayrı olmayan o sevmediğim gurubun içine gireceğim.
Ve tabi yine böyle zamanların rutini, kendimi sorguluyorum. Ne kötü -neredeyse- her şeye inancımın yıkılması ve artık sevgisizliğe demir atmak üzere oluşum. Ne kötü -neredeyse- güvenilecek hiç bir şeyin kalmaması. Ne kötü -neredeyse- dolu sandıklarımın hep bomboş çıkması. Ne kötü -neredeyse- tüm masalların sonunun artık hep kötü yazılması. Falan filan.
Bir içsel yolculuktayım belki. Kendimle yüzleşmeye, fazlalıkları atmaya çalıştığım, en en en sadeye özendiğim. Bilmiyorum. Belki.
Öyle işte...
Ececim seni anlayabildiğimi düşünüyorum. Benim de endişem hep yakınan ve sürekli bunalım olan biri gibi olmamak dikkat ediyorum ama geçirdiğim dönem tam da öyleydim. Bişey yapamadım, içimden kılımı kımıldatmak gelmiyordu, hele o güvenilen dağlara yağan karları saymıyoum bile işin içinden çıktım mı hala bilmiyorum alıştım galiba bir süre sonra, neyse fazla olan herşeyden kurtulup kuş gibi olduğun yüreğinin ferahlayacağı zamanların çabucak gelmesini diliyorum canım..
YanıtlaSilGörmezden gelmek çözüm olsa keşke, ama sevgisiz ve kötü insanlar olduğu sürece kavga döğüş bitmez maalesef:(
YanıtlaSilkutuplaşmalardan bende bıktım, ama değiştiremeyeceğimiz çok insan var. Umarım içini güzel şeyler ile doldurursun.
YanıtlaSilBu ilkbahar bana da çok ağır geldi Ece.
YanıtlaSilHiç keyfim yok uzun zamandır
YanıtlaSilİyiyim dersem anla yalandır
Gülümseyişim, zorlamamdır
Şarkılarım ağlamamdır
heeey iyice bahar gelinceeee keyfin yerine gelir kii. olur ki bazen böylee. böyle anlarda "the secret" kitap serisini okuyorum, iyi geliyoo, mutluluk veriyooo :)
YanıtlaSilGeleceğe daima ümitle bak bence Ecehan. İyimser bakış açısı geliştirmek daima faydalıdır. Çok teşekkürler.
YanıtlaSilZaman zaman insan böyle ruh hallerine bürünebiliyor. Ama içimizi umutla dolduracak bir sürü küçük şey var etrafta... İçinin umutla dolması dileğiyle...
YanıtlaSilSeni çok iyi anlıyorum. Bende aynı duygular ve sorular içindeyim. Ağır geliyor herşey...
YanıtlaSildönem dönem bunaldığım , aynı duyguları hissettiğim çok olur. hatta
YanıtlaSilben de şu sıralar öyleyim ama yine de iyi ve güzel şeyleri görmek istiyorum. paylaşmak istiyorum. sen de yazılarına devam et bence, iyi gelecektir
Bazen de insan içine dönmek doğru bildiği yanlışları tartmak
YanıtlaSilduygularını en yüksekte yaşamak istiyor
sevgisizlik, güven duyamamak, şiddetin her yüzü
insanı derinden etkiliyor
huzurlu adaletli ve saygı ve sevgi gösterilen bir toplumda olmak yaşamak ayrıcalıkmış adeta
insan maalesef kaybedince anlıyor
umarım bu ruh durumundan en kısa zamanda çıkarsın Ececiğim
sevgiler
Seni öyle iyi anlıyorum ki Ece'cim, haberleri açtım mı içim bunalıyor ne zaman böyle olduk biz diye.. kalbim eve dönmek isterken, bunları gördükçe zorunlu göçümüzün aslında bizim için iyi bile olduğunu düşünmeye başladım. Ne yazık ki insanlık adına geldiğimiz son nokta beni insanlıktan soğutur oldu. Ama sen yine de yılma, renklerle uğraş, çiçeklerin var onları sev, burada ol, bizler varız :) Kısacası herseye rağmen güzel şeyler de var değil mi ?
YanıtlaSilBahar dolu sevgiler gönderiyorum <3