özel

Kazık kadar olsam da bir yanım hep anne-babamın küçük bebeği olduğumu hatırlatıp duruyor...
Mutlu oluyorum...

Resimler sararmış, kimi yerleri kel kör olmuş ama değerlerini kaybetmemişler... Annem onları el bebek gül bebek saklıyor, mutlu oluyorum...

Babamın çekmecesini üzerinde her zaman bir resmim oluyor, yerini bile değiştirmek için kimse dokunamıyor, buna da mutlu oluyorum...

Ara sıra kızsam da, abimin de her zaman canının içiyim biliyorum... Mesela benden küçük kız kardeşimi kardeşten ziyade kızım gibi sahiplenmiş durumdayım, sadece doğurmadım diyorum kendime...
Güzel anılar sahibi olmak güzel şey... Ve birilerinin gönlünde çok özel bir yerinin olduğunu bilmek de... Şükrolsun...