Anahtar

Düğüm düğüm kilitlensekte...
...yaşadıkça,
Unutma; 
Anahtar sonsuz, 
Sen açmaya çalıştıkça...

Epeyce zamandır eski anahtar toplamaya çalışıyordum...
Torun-torba birlikte yaşanan, zamanının büyük evlerinin, büyük kapılarının, büyük anahtarlarından...
En son bir kilitle tamamlarım diye düşünürken, karşıma çıkan kilidin şekliyle uçtum...
Resmen kalp şeklindeydi, sevgiyle ve özlemle arandığını bilirmiş gibi...
Dün akşam onları, bir zeytin ağacı kütüğüne yerleştirdim... Sabitlemelerini yaptıktan sonra tüm eve hakim iç merdiven duvarı alınlığına asmak üzere...
Bir miktar bu işlerle uğraştıktan sonra kızımcığımın aldığı kitabı zevkle okumaya başlarken de nutkum tutuldu... Az önce tamamlamaya emek verdiğim şeyin aslında ne anlama geldiğini, daha doğrusu hayatta minik minik de olsa bu gibi uğraşlarımızın aslında ne denli bir "umut" olduğunu....
Çok da fazla anlatmayayım sihri kaçmasın okumak isteyenler için...

Gece 23 gibi çat kapı misafirlerim geldi... Çay, kahve, muhabbet arasında bi baktım onların da aklında olup ama şimdiye kadar yapmaya hiç yeltenmedikleri bu tür umutları varmış... Bilmem ki dün akşam mı çıkma zamanıymış kuluçkadan... Bunun için de ayrıca sevindim...
Umut edilen her şey için çok sevindiğimi bir kez daha anladım... Sadece kendimle ilgili olanlardan ibaret değil sevinçlerim... Herkes için seviniyorum...
Umut...
Yapmayı düşündüğün bir hobi, 3 günlüğüne 5 günlüğüne de olsa gitmeyi hayal ettiğin yer, okumayı düşlediğin bir kitap, yemeyi özlediğin bir lezzet, biraz zayıflarsan giymeyi düşündüğün bir elbise, dikmeyi düşündüğün elbisenin basma kumaşının desenini hayal etme, bahçendeki minik ağaç fidesinin meyvelerini bekleme, minik çiçek tohumlarının toprağı delerek güneşe yol almasını izleme, yapacağın resimler için yeni renklerin peşine düşme... vs vs vs...
Umut...

Umudunuzun kat kat artacağı, bir ağacın gölgesine tek başına oturup derin derin huzurlu nefesler alacağınız, bol muhabbetli, keyifli bayramlar diliyorum hepinize, hepimize...