Bayram dönüşü

Ne yalan söyleyeyim, yağmurlu bir Haziran hoşuma gidiyor... Afetler hariç tabi...
Bayramda eksik kadroyduk evde, o yüzden büyük oranda hobilemece yaptım, bu da iyi geldi...
Aslında biteceğine kuşkuyla başladığım bluzü bitirip süsledim, sonuçtan memnun kaldım. Ama tığ, şişten daha çok yoruyor kolumu ve bileğimi, tığ işlerini mümkün mertebe azaltmaya karar verdim...

Bol bol takı yaptım... Evdekileri kâh bozarak, kâh yeni yarı değerli taşlar ekleyerek... İnci, aytaşı, turkuaz, yakut, swarovski, kuvars, akik...

Biraz tezhip işleri... Kolum müsaade ettikçe...

Bahçe ile epeyce uğraştım. Domatesler kızarmaya başladı, biber, salatalık ve acurlar sofrada yerini almaya zaten başlamıştı. Bahçen varsa uzun süreli bir yere gitmek istemiyorsun çünkü 1 haftada bile harabeye dönüyor. Kime tembih edersen et, mutlaka bir arıza gerçekleşiyor, sebzeler sulansa çimler sararıyor, çimler sulansa bahçe perişan oluyor. Hevesimiz geçene kadar toprakla yine de uğraşmak istiyoruz...
Seçimlerin de, sınavın da bir an önce bitmesini istiyorum artık. Siyaset iyice midemi bulandırıyor, her gün saf saf yutmamız için atılan yalan dolanları dinlemekten... Ne kadar da dinlemesen etraf malum karışık, hemen her sohbetin konusu oraya geliyor. Sınav desen o da ilk defa uygulanacak bir sistem olduğundan acabalarımızı çoğaltıp duruyor. Neyse iyi düşünelim iyi olsun her şey... El bebek gül bebek büyüttüğümüz çocuklarımızın geleceğine sahip çıkmak üzere saygı ve sevgi duydukları yönetimler ve sistemler olsun artık bu ülkede. Çok usandık güvensizliklerden, hırsızlıklardan, sistemsizliklerden, kandırılmacalardan... Bazen beynim bu kadar üçkağıtçılığa basmıyor... Ve artık çoğu zaman, bu ülke hak ediyor mu çocuklarımızı diye düşündürüyor maalesef... Onları hiçbir pisliğin içinde düşünemiyoruz değil mi?
Neyse...
İkigai ve Ustalık Gerektiren Kafaya Takmama Sanatı okumalarına devam ediyorum... Ah ne çok ihtiyacımız var huzurun formülüne...