Ne mümkün?

Bir tane memleket meselesini düzeyli ve akılcı tartışamayan halk, kalkmış Mehmet Ali ile karısının boşanmasını tartışıyor.
Sahte mahte,
Ülkemin gündeminden, yarınından bihaber olanlar Esra Erol'un evlendirme(!) programının satır aralarını bile ezbere biliyor.
Profesörler, paşalar, doktorlar, mühendisler hapiste bu arada.
Onur davasına düşürülmüş asker bir bir intihar ediyor.
Ben de kalkmış, aman çocuklar adam olsun diye hafta içi hafta sonu test kitabı neyin araştırıyorum, ne olacaksa sonumuz?
Senin çocuklar adam olsun ki yarınlarımızda bunlar yaşanmasın falan demeyin n'olur.
Çünkü benim anneannem de, annem de aynı yurt için büyütmüştü çocuklarını.
Hani n'oldu?
Böyle isyân(!) yazıları yazınca ben, anacığımın ödü kopuyor başıma bir iş gelir diye, sık sık uyarıyor beni.
Hani birey olacaktık, hani konuşan Türkiye olacaktık?
Sadece Biritney'in firikiğini; Mali'nin yatak odasını, âdı üstünde film iken Bihter'in ahlâkını, Tarkan'ın uyuşturucu kullanıcılığını şirmen şirimen anlatmasını, yemekteyize katılan tüm uyuzların sanki hergün Kral Fahd'ın sofrasında yemek yermiş gibi ukalalık ve basitliklerini falan konuşmak, yazmak istemiyorum ben halbuki.
Bana ne kimin yediği nanelerden?
Ama öyle olmuyor işte.
Bu kadar hikâyenin(!) içinde gerçek olmak ne mümkün?