Ölüler Uygarlığı

Yaşayan her şeye ilgisini kaybetti insanoğlu.

Memleket meseleleri, aile meseleleri, geçim derdi, borçlar, bataklar, intiharlar, aldatmacalar, ikiyüzlüler, adalet, eğitim ve daha sayamadığım elvani çeşit durumlar neticesinde, güven “dağ’a” kaçtı.
Uzaya gitsek n’olur?
Kimse yanındakine güvenmiyor.
Kimse yanındakini sevmiyor.
Kimse yanına kimseyi istemiyor.
Yükselmenin ana şartı, en yakınındakinin dibini oymaktan geçiyor.
Ve hal böyle olunca insanoğlu pek tabi ki;
Kayıp Mu’ya,
Kayıp Atlantis’e ilgisini artıyor.
Kendinden umudunu kesti insanoğlu.
"Güven, dağ’a kaçtı; sinemalarda...Hadi birki, birki, birki..."