Bi becerebilsem var ya!

Sevince, dibine kadar mı sevmek zorundayım?
Nefret edersem, Allah muhafaza olmak mı zorunda?
Ya mesela temizlik yapsam da adam gibi yapsam, belimi bıkırımı ağrıtmasam dişim mi şişer acaba?
Kitaplıktaki bütün kitaplar dağınık dursa ve beni hiç germese bu durum,
Misafirliğe gittiğim evde yardım edeyim derken lavaboyu, fayansı da ovmasam mesela.
Ya da çalışma odam her daim temiz kokmasa,
Kızlar her sokağa çıkmak istediklerinde "bugün kaç sayfa kitap okudunuz?" diye sormasam,
"Hergün acıkmasak keşke" lafını bir sonuca ulaşmayacağını bilerek hergün tekrarlamasam aslında,
Yorgun bir iş gününün ardından, telefonumu kapatıp "aradıkları kişiye ulaşamasa" bizimkiler, "telefonu niye kapatmış olabilir ki, başına bişey mi geldi acaba?" demeseler,
Mecburen odama girip, alenen çok meşgul olduğumu görüp, "rahatsız etmiyorum di mi?" diye lafa başlamasa boş boş konuşmak için gelenler,
Aklıma geleni, geldiği dakka yapmak zorunda olmasam, bi dayanabilsem aslında,
Unutsam, hatırlamasam herşeyi,
Zonk zonk zonklamasa haberleri izlerken beynim,
"Bana ne!" demeyi, hem de hakkını vere vere demeyi bi öğrensem artık mesela,
Bo çocuklar niye sebze yemeği sevmiyorlar, ben mi iyi pişiremiyorum acaba? takıntımdan kurtulsam hatta hergün illa da yemek yapıcam diye uğraşmasam da gönül rahatlığıyla hamburger yesek ailecek,
..masam,
...mesem,
...misem,
amaaannnnn öf be!
Bi becerebilseydim var ya,
Offff, hayali bile herşeye değer.