Halimi hatrımı soran, dua yollayan tüm arkadaşlarıma tekrar teşekkür ederim.
Allah hepinizden razı olsun.
Tam olmasa da, "şükürler olsun" diyecek hale geldim sayılır. Ağrılarım epeyce dindi ve kulağım bir miktar duymaya başladı.
Çok yorgun, çok mutsuz, çok huzursuz ve çok umutsuzum bunun yanında.
Dilerim ki hiçbiriniz, hiçbiriniz böyle bir ruh halinde olmazsınız.
Yüklenemeyeceğim kadar ağır yükler taşıdığımı hissediyorum, taşıyamayacağım kadar yükü Yaradanın vermeyeceğini de bilerek.
Umutsuzluktan nefret ettiğim halde, samimi olarak hislerim bunlar maalesef.
Daha güzel, daha huzurlu günlerde birlikte olmak dileğiyle...
Kimin ne kadar umrundayım bilmiyorum. Doğrusu artık bunu düşünmek dahi istemiyorum.
Sadece güzel, neşeli günlerin tatlı anıları kalsın üzerimde yeter.
