Cılk

Cılkı çıktı Azizim.
Güvenilenlerin, güvenilirliğin vesaire, vesair.
Kâh dometes tohumu, kâh devletin emniyet müdürü.
Kâh sosyete siması, kâh kim vurduya gitti iddiaları.
Hakkaten bunla falan ve filan oldular.
Sevgili, biricik, can dostum Newbahar bugün "biz senin ona buna çemkirmene alışmıştık, bu ne örgü hali filan dedi.
Doğru ve de sonuna kadar haklı, beni tanıdığı için.
Ama valla ben de doğruyum.
Neyin kıymeti kaldı senin savunduklarının yanında ki, ben onu savunayım Newbaharım? Kim için savunacağım onu? Simonlar diyen bilmem neler için mi?
Yok.
Kahpe, çok masum bir kelam artık, yalan mıyım?
Kim ne derse desin,
Aynı anda dünya vatandaşlığımı savunmakla beraber, Türk olmakla duyduğum güveni her daim her ortamda, kısıtlamalara aldırmaksızın sürdürdüm, bilirsin/bilirsiniz.
Sürdüreceğim de, kanımın son damlasına kadar.
Amma velakin, benim de -turşusu çıkmamış, katıksız kalmış şeylere- ihityacım var.
Onları nerde bulacığımı biliyorum çok şükür.
Ama gözden kaçmasın ki; dalga geçilen her yerde;
-Bir Türkkadını olarak dalganın en fazlasını ben geçerim-
Gerek örgüyle, gerekse....
Tamam?