Evet irdeledim.
Uzun zamandır toparlamak istediğim bir konuydu ;-)
1- Ahha, ben de yazsam aynı şeyleri yazardım, oh ne iyi olmuş bu yazı,dediklerime,
2- Iııı ııı! Hiç de bilem, dediklerime,
3- Yapmayı çok istediğim ama şu ya da bu sebeple yapamadıklarımı yaptıklarını gördüklerime, (mesela bir resim, bir el işi, bir yemek, bir saptama vs)
4- Okuduğumda geçmişteki bir tatlı dokuyu hissettirebilen yazılara,
5- Özlemlerime, sevmelerime, kızgınlıklarıma kısaca bende de olan insanî hislerime tercüman olan yazılara,
6- İmlâ kurallarını es geçmeden anlatmak istediğini anlatabilen hünerli yazılara,
7- Küfür, sevgisizlik, beddua tarzı kelamlar içermeyen yazılara,
8- Aynı duygularda ya da zıt duygularda olduğumun bilinmesini toplumsal bir görev gördüğüm düşüncelere,
9- Çok kıskandıklarıma (genelde hobi sahibi olanlar bu gruba da giriyor;-)
10- Aynı zamanlarda aynı şeyleri düşünmüş olmamızı hoş bir tesadüften fazlası olarak algıladıklarıma,
yorum yazıyorum.
Ama mesela,
Bir şiire yorum yazmak çok itici geliyor. O yorumlanamaz gibi gördüğümden yazmıyorum.
Bazen yanlış anlaşılma tehlikesini ortadan kaldırmak için yazmıyorum.
Bazen yazacaklarımla üzeceğimi düşündüğüm için yazamıyorum.
Sırf yazmak için yazılmış yazıları eleştirmiyor ama yorum yazmıyorum.
Bunun dışında bilirsiniz ki, hemen her birinize okuduklarımla ilgili düşüncelerimi söylemeden gitmem.
Dönüp kendi yazılarıma bakıyorum.
Günde muhtemelen 30-50 kişi okuyordur diye tahmin ediyorum. Yandaki sayaç öyle söylüyor.
Yorumlara bakıyorum 2-3 taneler.
Geri kalan kişilerin bir bakıp çıkmalarını anlamaya çalışıyorum ama bunu anlamam lazım. Merak işte. Başka sebebi yok.
Çok merak ediyorum, yazanlar (sağolsunlar) neden yazıyor? Yazmayanlar (sağolsunlar) neden yazmıyor?
Bu bir strateji mi yoksa?
Merak uyandırma çabası mı?
Bi vakit bulup beni aydınlatırsanız çok sevineceğim.
Bu sessiz kitleyi tanımama belki bir vesile olacak.
Bu, hiçbir şeye sesini çıkarmayan ülkemi de belki biraz daha iyi anlamamı kolaylaştıracak.
Son günlerde buna daha çok ihtiyacım var.
Sevgiyle kalın...Sessiz kalmayın...
