İşte hayat

Anladım ki, mevcut iş şartların içerisinde, eğer bir konuda kendini gerçekten uzman hissediyorsan kimseyi sevmen ve kendini sevdirmen olası bile değil.



Kimi kıskançlıktan, kimi cahillikten, kimi de korkaklıktan sevmez seni. Kimi de aklını seninkine eşdeğer tutar ve seni geçme yarışına girer, anlayamazsın.


Aynı çuvala girmek istemezsin “bak gördün mü, kaçtı” derler, aynı çuvala girmeyi düşünsen aynada yüzüne tükürürsün hâlbuki.


Hiçbir şey senin umurunda değildir oysa anlamazlar…


“İşte hayat” böyle sürer gider.


Dönüp bakarsın arkana, bir arpa boyu misali…