30.12.2020

 Yarısı teselli, yarısı kahır olan şu dünyada, yarın kimseye vaad edilmemişken, ertelemeden, durduk yere gelen kokuların peşinden iz süreceğimiz, ya düşersem değil, ya uçarsam diyebileceğimiz ... diye bitirmişim geçen yıl son yazıyı... Bu yıl yaşadıklarımızı düşününce hayret ettim nasıl da tutmuş diye... Bu da bu yılın son yazısıysa madem; bol bol huzur diliyorum yeni yıldan. Huzur varsa geri kalan her şey tamamdır diye düşünüyorum.

Aşı kısmen bir umut tabi. Sıra ne zaman bize gelir bilmem ama inaktif aşıyı tercih ederim doğrusu tabi seçme şansımız olacaksa, olmayacaksa ötekine de tamamım zira bu endişeyle aralıksız-dönüşümsüz sürekli işe gidip gelmekten çok yıprandım. Misal, yarın bari yarım gün olsaydı... ;((

Dün Milliyet'te yazıyordu, bunca yasağa rağmen Bodrum 900.000 kişi olmuş. Aslı vardır zira son hafta uzun trafik kuyrukları daha da uzamıştı. Bu yıl yazdan hiç farkı yok buranın. Daha güvenli buldukları kesin yazlıkçıların ama miniminnacık bir devlet hastanesi ve bu nüfusu asla kaldırmayacak sağlık hizmetleri var oysa. Neyse, hayrolsun demekten başka çare de yok zaten. Allah zor duruma düşürmesin.

Her gün yeni bir güzellik getirsin.

Her dostumuzdan mutluluk haberleri alalım artık, bu yıl çok fena kötü haberler aldık, lütfen ama lütfen bitsin bu endişe.

Tabi daha önemlisi, gelen gideni aratmasın... Ama yine de bu 2020 biterse her şey daha güzel olacak diye bir hiss taşıyorum içimde. Umarım öyle olur.

Dün eve gittiğimde sevgili Handancığımın paketi ile karşılaşıp çok mutlu oldum... O sevimli ajandayı zevkle dolduracağım,o ayraçla zevkle okuyacağım, çok ama çok teşekkürler Handancım. Umut oldun. Neşe verdin. 

Yıllardır ilk kez piyango bileti aldım kızımcığımlarıma birer tane. Çıkarsa derhal emeklilik dilekçesi vermeyi diledim iyi mi? ;))) İyi olsun ya...

Hepinizi seviyor ve kucaklıyorum. Huzur dolu bir yıl diliyorum.