03.05.2019

Günlerdir gelip gidiyorum ama yazacak kayda değer bir şey de bulamıyorum. Sonra şunu hatırladım; bazen buraya gelip, geçen yıllarda bu günlerde neler yapıyor muşum, neler hissediyor muşum diye bakmak istiyorum. Bu sebeple dedim ki olsun varsın, canının yazacak bir şey bulamadığını bile yaz. Anı olsun. Tüm anılar iyi ve mükemmel olmak zorunda değiller öyle değil mi?
Bi kere artan kol ve omuz ağrım nedeniyle ve bir süre de geri viteste gitmeyi deneyimlemek adına, günlük rutin işlerim dışında pek de bir şey yapmıyorum. Oldukça fazla film izliyorum ve çoğunlukla da izlerken uyuyakalıyorum.
Geçen yıl, sakız gırığı dallarına ateş dikeni sardığım bahçe süsünü, ateş dikenleri kuruyup döküldüğü için değiştirdim. Yıllar önce seramik minik çiçekler ve minik toplar yapıp boyamışım, onlar geçti elime. En azından bir kutu daha boşalmış olsun dedim aslında, nasıl bir şey olacağını hiç de öngörmeden. Verniklenip, uygun bir yere asılacak.

En azından şu halinden iyi oldu galiba... Gerçi... Emek verdin diye her şey de hep güzel olur diye bir gerçeklik de yok ama... Neyse işte...

İyi ki cuma günlerden.
Bütün karmaşadan kaçma, evime, koltuğuma, mutfağıma sığınma günü. Tıklım tıklım dolu olan hobi dolabı, yap bir şeyler de beni azalt dese de... Bakalım günler, iç ses, eller, ayaklar, kader, kısmet ne getirecek, ne götürecek...
Mutlu ve huzurlu hafta sonları/n/m/ız olsun...