Yaşarken güzel ama yazarken içimi sızlatan ;)) -bol yemeli, içmeli- güzel bir bayram geçirdik ailemle. Gezdik, tozduk, bol bol yedik içtik, sıra onları eritme vakti diye dün rejim yapmaya başladım. Henüz 24 saat oldu ama istikrarla devam etmeyi ne çok istiyorum bilemezsin...
Sınav sonuçları ayın 31'inde açıklanacak, günleri azalttık ama aklımıza geldikçe bir merak kemirip duruyor hepimizi de. Umarım kızımcığımı en en en mutlu edecek bir yer nasip olur dileklerimi yine tekrarlıyorum.
İki haftalık tatilden sonra bu sabah mesaiye başlamak çok koydu. Sanırım ruhum gerçekten emekliye ayrılmış durumda. Yani aslında emeklilikten kastım boş boş oturmayı tercih ediyor yada özlüyor olmak değil de, bu yaptığım iş artık bitsin ve ben hayatımda yine yeniden yeni bir sayfa açayım özlemi daha çok. Öööyle daldan dala atlayıp heyecan arayan bünyeme karşı gelemiyorum bu konuda. Heyecan duymadan, herhangi bir şeyi özlemle bekliyor olmadan, hayaller kurmadan mutlu olamıyorum, hep böyleydi. Neyse işte bugün mesaiye başlamak zor oldu diyordum ya, bu sıkıntı birkaç gündür vardı ama dün akşam baktım ki epeyce sıkmış beni, rahatla tonton dedim kendime, rahatla uleyn, hani tecavüz kaçınılmazsa....gibi...
12 günlük tatil sürecimizde Mualla ve Dimitri'yi evde bırakmak zorunda kalmıştık tabi ve evi nasıl bulacağımızı da acayip merak ediyorduk. Aslında onları dayımlara bırakmayaı düşünmüştük, bırakmıştık da ancak yengem sadece 2 saat dayanabildi ve tekrar alın bunu, dayanamıyorum diye aradı, teee Turgutreis'e almaya gittik bi de tekrar bunları. Tabi o saatten sonra da yeni bir yer arayıp bulmak mümkün olmadı, öylece evde bırakmak zorunda kaldık. Cumartesi akşam üstü döndük Bodrum'a, kapıyı açmamızla birlikte halâ da devam eden şokumu/zu yaşadım/k. Ev alt-üst olmuş. Muhtemelen geveze Dimitri elebaşıydı. Bulaşık süngerini bulmuş mesela ve mercimek büyüklüğünde parçalamışlar tüm eve dağıtabilmişler, ev öbek öbek kıl olmuş, 3 büyük kum havuzu tıka basa dolmuş çünkü 5 kilo mama yemişler inanılmaz şekilde. Leğen leğen değişik yerlere koyduğumuz suların bir kısmı dökülmüş, koltukları örttüğümüz battaniyeler tırmık tırmık edilmiş. Amaaa en berbatı da kokuydu... 4 lt kadar klorak tükettik şu ana kadar, evde dokundukları her şeyi dezenfekte etmeye uğraştık saatlerce, koltuklar, sandalyeler kılıfları değişmekle birlikte, kaç kez de silindiler lakin bu sabah halâ o pis kokudan kurtulabilmiş değildik. Bu konudaki çalışmalarımız devam ediyor halen. Kendilerini de hava alsınlar diye balkona çıkardık, şimdilik gezinip duruyorlar bahçede. Eve sinmiş kokudan kurtuluncaya kadar eve almamaya karar verdim kendilerini. Hayvanseverler kızacak belki ama inanın öyle böyle alt-üst değildi ev. Yıllardır hayvan besliyoruz evde ama ben böyle şeyle hiç karşılaşmamıştım. Geçen yıl sadece Mualla kalmıştı yine aynı sürede evde ve ben "biz yaşasak daha çok kirletirdik, bravvo kızıma" demiştim mesela. Dimitri feci bir oğlan, saniye yerinde durmuyor, durmadan bir atlama zıplama peşinde zaten, Mualla'yı da yoldan çıkarınca iş çığırından çıkmış olmuş yani.
----
Öğle arası için eve gelmeden arandım, lavantalı oda spreyi, klorak ve bilumum kokulu yer temizleyicileri istedi büyük kızımcığım, aldım götürdüm geldim şimdi.
Ben o şokla resim çekmedim ama temsîli olarak ev şöyleydi ;
----
Bodrum'a annemciğimle döndük, kayıt işlemleri vs sırasında bize destek olacak sağ olsun... Dolayısıyla yemek yapma işi kısmen de olsa anneme devrilmiş durumda otomatikmen, ben de bu arada kolumu biraz dinlendirmeye çalışacağım.
Bodrum hâla feci dolu. Aslında özel okullar başladı eğitime ama daha giden yok buralardan ;)) Ah Ekim ah Ekim, bi gelsen de biz de kendimize gelsek. Bu arada küçük kızımcığım da uzun bir aradan sonra Bodrum'da bugün okuluna başladı, umarım bu da onu mutlu eder ve sonuçtan memnun kalır. Farklı bir yeni okul, farklı bir disiplin, doğrusu bu akşam duyacağım ilk izlenimlerini merak ediyorum.
Şimdilik bu kadar olsun, ben sayfalarınızda gezinmeye devam edeyim...
Sınav sonuçları ayın 31'inde açıklanacak, günleri azalttık ama aklımıza geldikçe bir merak kemirip duruyor hepimizi de. Umarım kızımcığımı en en en mutlu edecek bir yer nasip olur dileklerimi yine tekrarlıyorum.
İki haftalık tatilden sonra bu sabah mesaiye başlamak çok koydu. Sanırım ruhum gerçekten emekliye ayrılmış durumda. Yani aslında emeklilikten kastım boş boş oturmayı tercih ediyor yada özlüyor olmak değil de, bu yaptığım iş artık bitsin ve ben hayatımda yine yeniden yeni bir sayfa açayım özlemi daha çok. Öööyle daldan dala atlayıp heyecan arayan bünyeme karşı gelemiyorum bu konuda. Heyecan duymadan, herhangi bir şeyi özlemle bekliyor olmadan, hayaller kurmadan mutlu olamıyorum, hep böyleydi. Neyse işte bugün mesaiye başlamak zor oldu diyordum ya, bu sıkıntı birkaç gündür vardı ama dün akşam baktım ki epeyce sıkmış beni, rahatla tonton dedim kendime, rahatla uleyn, hani tecavüz kaçınılmazsa....gibi...
12 günlük tatil sürecimizde Mualla ve Dimitri'yi evde bırakmak zorunda kalmıştık tabi ve evi nasıl bulacağımızı da acayip merak ediyorduk. Aslında onları dayımlara bırakmayaı düşünmüştük, bırakmıştık da ancak yengem sadece 2 saat dayanabildi ve tekrar alın bunu, dayanamıyorum diye aradı, teee Turgutreis'e almaya gittik bi de tekrar bunları. Tabi o saatten sonra da yeni bir yer arayıp bulmak mümkün olmadı, öylece evde bırakmak zorunda kaldık. Cumartesi akşam üstü döndük Bodrum'a, kapıyı açmamızla birlikte halâ da devam eden şokumu/zu yaşadım/k. Ev alt-üst olmuş. Muhtemelen geveze Dimitri elebaşıydı. Bulaşık süngerini bulmuş mesela ve mercimek büyüklüğünde parçalamışlar tüm eve dağıtabilmişler, ev öbek öbek kıl olmuş, 3 büyük kum havuzu tıka basa dolmuş çünkü 5 kilo mama yemişler inanılmaz şekilde. Leğen leğen değişik yerlere koyduğumuz suların bir kısmı dökülmüş, koltukları örttüğümüz battaniyeler tırmık tırmık edilmiş. Amaaa en berbatı da kokuydu... 4 lt kadar klorak tükettik şu ana kadar, evde dokundukları her şeyi dezenfekte etmeye uğraştık saatlerce, koltuklar, sandalyeler kılıfları değişmekle birlikte, kaç kez de silindiler lakin bu sabah halâ o pis kokudan kurtulabilmiş değildik. Bu konudaki çalışmalarımız devam ediyor halen. Kendilerini de hava alsınlar diye balkona çıkardık, şimdilik gezinip duruyorlar bahçede. Eve sinmiş kokudan kurtuluncaya kadar eve almamaya karar verdim kendilerini. Hayvanseverler kızacak belki ama inanın öyle böyle alt-üst değildi ev. Yıllardır hayvan besliyoruz evde ama ben böyle şeyle hiç karşılaşmamıştım. Geçen yıl sadece Mualla kalmıştı yine aynı sürede evde ve ben "biz yaşasak daha çok kirletirdik, bravvo kızıma" demiştim mesela. Dimitri feci bir oğlan, saniye yerinde durmuyor, durmadan bir atlama zıplama peşinde zaten, Mualla'yı da yoldan çıkarınca iş çığırından çıkmış olmuş yani.
----
Öğle arası için eve gelmeden arandım, lavantalı oda spreyi, klorak ve bilumum kokulu yer temizleyicileri istedi büyük kızımcığım, aldım götürdüm geldim şimdi.
Ben o şokla resim çekmedim ama temsîli olarak ev şöyleydi ;
----
Bodrum'a annemciğimle döndük, kayıt işlemleri vs sırasında bize destek olacak sağ olsun... Dolayısıyla yemek yapma işi kısmen de olsa anneme devrilmiş durumda otomatikmen, ben de bu arada kolumu biraz dinlendirmeye çalışacağım.
Bodrum hâla feci dolu. Aslında özel okullar başladı eğitime ama daha giden yok buralardan ;)) Ah Ekim ah Ekim, bi gelsen de biz de kendimize gelsek. Bu arada küçük kızımcığım da uzun bir aradan sonra Bodrum'da bugün okuluna başladı, umarım bu da onu mutlu eder ve sonuçtan memnun kalır. Farklı bir yeni okul, farklı bir disiplin, doğrusu bu akşam duyacağım ilk izlenimlerini merak ediyorum.
Şimdilik bu kadar olsun, ben sayfalarınızda gezinmeye devam edeyim...
Sonuçlar istediğiniz doğrultuda olsun inşallah Ececim, stres..! allahım bakalım bizde neler olacak :(
YanıtlaSilPisiler yaramazlık yapmışlar bolca yokluğunuza isyan gibi. Muğladayken aklımdaydın Ececim ama ben bir uç sen bir uç birde bayram da yokum dediğin aklıma geldi, keşke bir fırsat olsaydı da seninle bir kahve içebilseydik :) tatilcilerin bir an evvel dönmesi, güzel sınav sonuçları almanız dileğiyle... sevgiler.. öpücükler... ;)
Sağolasın Deryacığım, teşekkür ederim güzel dileklerin için.
YanıtlaSilSeninle buluşmak gerçekten en çok istediğim şeylerden biri, belki Elif Ankara'ya gelir de arada bir onu ziyaretlerimde seninle de buluşuruz seneye kalmadan, ay bak şimdi çok daha hoşuma gitti Ankara fikri ;)) Kocaman öptüm seni...
Sevgili Ecehan evin halini tahmin edebiliyorum, kedimiz varken ben üst komşuya anahtar bırakmıştım tatile giderken. Gerçi kedinin pek günahı yoktu bence ama ev darma dumandı.En zoru da bu oluyor bir yere giderken evdeki canları ne yapacağız mevzusu. Bu bayram kayınpederim köpekten hoşlanmıyor diye oturduk evde, Koca'yı yolladık. Neyse boş ver bunları sınav sonucu inşallah gönlünüze göre olur, sevgiler:))
YanıtlaSilGeçmiş olsun ECE, umarım kızında istediği okula yerleşir.
YanıtlaSilSağolasın Sevdacığım, haklısın, bi yere gitme fikrinden çoğu kez caymak durumunda kalıyorum onlar sebebiyle ;))
YanıtlaSilÖzlemciğim sağolasın, umarım bir kaç güne kadar güzel haber alırız ;)
YanıtlaSilEcecim harika olur lütfen buraya geldiğinde haberleşelim, çok sevindim öperim ;)
YanıtlaSilDeryacığım, cuma günü açıklanıyor sonuçlar, haber veririm ;))
YanıtlaSilevine hoş geldin ececim... iyi ki anlatmışsın felaketi, zira benim için felaket bu durum... :) evinde hayvan besleyenlerin çizdiği tozpembe resimlere baktıkça kendimi suçlu hissediyordum bazen... ama beni tanıyanlar kadar ben de eminim, evde hayvan besleyemem ben... hele hele tatil dönüşü böyle bir manzara ile karşılaşsaydım evi toptan yakardım sanırım... :)))) sen üstesinden gelebilmişsin neyse ki... kızçelerine yeni öğrenim hayatlarında başarılar diliyorum, her şey gönüllerince olsun... sana da iş hayatına daha çok tahammül gücü...sonra bir bakıyorsun hayat geçmiş gidiyor!...... sevgilerimi bırakıyor, öpüyorum çok...
YanıtlaSilOyyy tatil dönüşü de tam kâbus. Hoş benim maymumlar eve girdikten yarım saat sonra öyle dağıtıyorlar ki :D
YanıtlaSilHeyecanlı bekleyen anneler kulübü kuralım. Bizimki bizi ters köşeye yatırdı gerçi. Koca sene sayısal çalışıp dil puanıyla yazdı :D
Ruşyenam ;))yok valla hiç öyle toz pembelik durum her zaman. Evin tüm düzeni değişiyor, yemek mi yapıcan önce yarım saat mutfak dezenfekte ediyorsun, elinden toz bezi hiç düşmüyor, mamalar da epeyce kokuyor, günde iki kez kum havuzlarını değiştiriyoruz çünkü kokuya tahammülüm yok, wc'de bile olsa vs vs.. Ben ciddi bir hayvanseverim ama evde beslemek hep kaçındığım bir husustu zira küçük kızımcığım yiyip bitirdi bizi, hadi dedik başladık. İkilenince her sorumluluk ikiye değil sanki ona, yüze, bine katlandı.Hele de böyle evden yatılı olarak uzaklaştıysan ve bırakacak bir yerin yoksa gerçekten çoook sorun oluyor. Evet sevgileri de müthiş, onu da anmadan geçemem ama teraziye koyarsan benim gibi pimpirikli biri için gayet zor.;-)) Suçlanma hiç sen ;))
YanıtlaSilKızçelerime güzel dileklerin için çok teşekkür ederim, çok mutlu oldum... Sevgiler...
Handancığım, kuralım ltf hemen kulübü ;)) Dünden beri heyecan zirvede, pıtı pıtı atıyor kalbim ve kızımcığımdan çok ben heyecandayım ;))Senin aslan için de en en en hayırlısını diliyorum...
YanıtlaSilDönüşler hep zordur. Ben de bu hafta izne çıktım. İşe başlamak şimdiden kabus benim için. Ben sınav sonucunun tam da istediğiniz gibi olacağını düşünüyorum. Sonucu biz de merakla bekliyoruz. Ben Bodrumlu olmama rağmen gidemiyorum kalabalık zamanlarında. Bodrum' un yazı Eylül' de başlar benim için. Klorak, İzmirli olmayanlar için yabancı gelecektir. Eşim ilk zamanlar ısrarla klorak demiyordu, şimdi o da alıştı :))
YanıtlaSilBeyaz yakalıııı ay inşallahhhhh;)) saatlerdir ekran başında her an bekler durumdayız, umarım dediğiniz gibi olur, umarım kızımcığımın yüzü güler, çok sağolun... Bodrum için fikirlerim aynı, eh bi 15'ini atlatırsak Eylül'ün başlarız tatile biz de ;))Heee bak bu doğru, klorak, çamaşır suyu, hypo vs adıyla daha çok bilinir buralar dışında ;))
YanıtlaSilGeçmiş olsun ama 12 gün çok fazla....
YanıtlaSilyani kedi için çok fazla benim bildiğim taş çatlasa 3 - 4 gün bırakılırlar sonradan depresyona giriyorlarmış, hatta bir kadın 30 gün kedisini tek başına bırakmış tatile gitmiş zavallı kedi delirmiş:( bunu bizza olaya tanık olan bir komşusu anlatmıştı çok üzülmüştüm:( ben Bücürük'ü 2 gece bıraktım, kızkardeşime gitmek için. Daha uzun süre bırakmam. İki geceden sonra geldiğimde nasıl sevinmişti anlatamam saatlerce yanımda dolaştı sanki bir yere kaybolmamdan korkar gibi...tuvalete gittim kapıda bekledi..:(
neyse geçmiş olsun tekrar....:(