Bugünce,

Bıraktım, hır gür hesaplaşmayı.
Kendimle de başkalarıyla da.
Sabah kalkıyorum, işime gidiyorum, kulağım tüm olumsuz seslere tıklaı, beynimin emrettiği şekilde işimi yapıyorum.
Haaaaa, bunu kolayca mı yapıyorum? Tabi ki hayır.
Ama olsun öğrendim.
Benimle sidik yarıştıranlardan bıktığımı, kimseyle sidik yarıştırmaya gerek olmadığını, bütün işi gücü dedikodu üretmek olan insanlardan duyduklarını duymamak gerektiğini;
Sadece alın terini döktüğün işten kazandığın helâl lokmayı evine getirmenin o büyük hazzının dünyaya değer olduğunu;
Birilerinin her önerdiğim şeye "yanlış" ya da "eksik" olduğu için değil, boy ve postlarının ölçüsünden korktukları için karşı çıktıklarını,
Öğrendim.
Ama ne var ki, her öğrendiğim şey, insanlar adına duyduğum bir sürü hissiyatı da alıp götürmeye devam ediyor.
Olsun varsın, yine de bunu başarmaya devam etmek istiyorum.