Kim daha salak?

Okul yıllarımda bir arkadaşım vardı. Adı Melike. Melike her sınava “ayyy, vallağ hiç ama hiç çalışmadım, napcamm bilmiyorum yağğğ!” nağmeleri eşliğinde girerdi. Ben salağa da “sen çalışmışsındır de mi, mutlaka yağğğ?” diye sorar, benden ille de “evet şeker, çalıştım valla” cevabını alana kadar intil ederdi.


Sınava girilir, çıkılır, her nasılsa Melike genellikle 90’lı notlar alırdı.


“Abi kız hiç çalışmadan 99 aldı lan, amma zeki kız haaa” şeklinde özetlenebilecek bir açıklamayla da tüm erkekleri kendine âşık ettiğini falan düşünürdü, çünkü sırf bu sebeple azımsanmayacak bir abaza grubu peşindeydi gerçekten de.


Biz diğer kızlar da uzun aylar boyunca “ulen biz aptalız galiba, zekâ herhalde böyle bir şey” diyerek azap çekerdik. Çoğu zaman kıskanırdık da vallahi.


Toplaşıp eğlenecek oluruz, Melike’nin hep işi vardır. Toplaşıp sinemaya gidecek oluruz, Melike’nin o gün mutlaka başka bir misafiri gelecektir falan filan.


Fitne fücür değiliz ya, biz aptallar kafa bile yormayız Melike doğru mu söylüyor yalan mı diye.


Neyse sadede gelirsek, aylar sonra (annesinin farkında olmadan yaptığı ve kızıyla aralarını 4 yıl süreyle yay gibi geren itiraftan)anladık ki, Melike 48 saat uyumamak üzere ders çalışmazsa kendini “çalışmadım yağğğ” sayıyor.


Ben gibi salaklar da 3 saat çalışınca, kendini “çalıştım işte” sayıyor.


Ondan sebep ben, kimseye bu soruyu zaten sormam, tut ki birileri sordu, “çalışmadım” diyene de, “çalıştım” diyene de inanmam kardeş.


“İyi de bize ne, niye yazıyorsun?”, derseniz,


Yeni duydum ki, Melike okul bittikten yıllar sonra onu çok zeki(!) kabul eden bir sınıf arkadaşımızla tesadüfen karşılaşıp tesadüfen evlenmiş(düğün hazırlığı 3 yıl sürmüş). Çocuk Melike’ye sadece 3 ay dayanabilmiş, 3 ay da “ulen o kadar bekledik boşa gitmesin ben biraz daha gayret edeyim” diye bir 3 ay daha geçirmiş. Lakin gelinen nokta da, boşanma mahkemeleri 3 yıldır devam etmekte olup, Melike her seferinde hâkime “vallağ savunma yapmak, kendimi size anlatabilmek için hazırlanamadım hâkim bey yağğ” diye ağladığı için bizim çocuk(!) katil olmakla olmamak arasında gidip gelmekte imiş.


Oh olsun mu deseeem, vah vaaaaah mı desem, çüşşşş mü desem, diye çalıştım(!) gene de karar veremedim.


Biraz da siz çalışın.