Birlikte çalıştığımız kızçelerden biri olan Güzide'mizi evlendirdik, başına kuşu kondurduk.
Bu aralar Bodrum'da düğün mevsimi, öyle ki hafta sonları ikişer, üçer dolu.
Neysem, Güzide kızımız pek narin, pek ince, pek duygusal ve pek bir denizsever bir kızdı. Hani bu devirde zor bulunan cinslerden. Gerçi ben ona gündüzleri iş yağdırdığım yetmiyor gibi akşamları da örgü ödevleri veriyordum, sayemde ;-) becerikli annesinin kanatları altında kırmızı bir bere ve atkı bile örmüştü.
Neyse işte, Filiz'le kafa kafaya verdik, Güzide'nin nikah şekerlerini biz yapalım dedik. Malum blogdaşlarıma bir özenmişliğim var ya ;-)
Filiz, İzmir'de bir arkadaşından 300 adet deniz yıldızı istedi. Ben onları yıkadım kuruttum felan. (Güzide deniz yıldızını pek sever)
İpek tül denen ekru renkli tüller aldık.
Elvani renk de organze kurdela.
Bujiteri dükkanından da inci kolyeler aldık.
Çiftimizin güzel bir resmini bastırdık yuvarlak formda, tek tek kestik onları. İsim yazmak yerine resimlerini koyalım diye düşündüm, maksat değişik olsun.
Burada malzeme bulmak tabi ki şehirlerdeki gibi kolay ve ekonomik değil ama azmettik bi kere.
Mesai ve günlük ev işleri haricinde epeyce saatlerimi verdim kendisine, Filiz de bana yardım etti, yeğeni Burcu ile birlikte.
İlk işimiz ya, tüm kurdelaların ucunu kırlangıç kestik ve herbir şekere iki farklı renk kurdela bağladık.
Düğün oldu bitti, ürünlerimiz büyük büsbüyük övgüler aldı, bi sevindik sormayın.
Güzide bayıldı -ki en önemli kısmı buydu çünkü son ana kadar kendisi de görmemişti-
Resimler çekmeyi unutmuşuz tabi ben de dün gece kendim için aldıklarımdan yine de göstereyim dedim.
Tüller 25 cm çapında yuvarlaklar olarak kesildi.
Adı nikah şekeri olsa da biz şeker yerine pirinç koyduk, girdiği yeri bereketlendirsinler diye. Ben küçükken şeker meker konmazdı, bozuk paranın üstüne pirinç koyup tül parçalarına sararlardı. Anlamlı gelir o zamandan beri bana.
İncileri ve resimleri silikon tabancası yardımıyla yapıştırdık tüle.
Tüllerin ve yıldızların arasından görünen bir mutlu resim, inci, tül ve organzayla, "gayet romantik", "sade ve çok şık", "tam Güzidelik" şeklindeki övgüler alınca bizler de mes'ut ve bahtiyar olduk tabi haliyle.
Şimdiii;
Yaptığımız ahım şahım, hiç görülmedik bir şey değil elbet.
Resim kalitesi de hiç iyi değil ama bu resimler ve bu şekerler buraya konmalıydı yine de.
Çünkü güzel olan, onları yaparken bizim ve gördüğünde Güzide'nin, ikram edildiğinde misafirlerin gözlerindeki ışıltıydı.
Emekti çünkü.
Sevgiydi.
Çabaydı.
Önemsemekti.
Umarım sonsuza kadar mutluluk ve bereketle dolu olur birliktelikleri...Umarım bebek şekerleri de yaparız ;-)
Son olarak;Güzide'nin düğünde ilk dans müziği de beni benden aldııııı, götürdüüüü ve getiremedi geri ;-)
Bu aralar Bodrum'da düğün mevsimi, öyle ki hafta sonları ikişer, üçer dolu.
Neysem, Güzide kızımız pek narin, pek ince, pek duygusal ve pek bir denizsever bir kızdı. Hani bu devirde zor bulunan cinslerden. Gerçi ben ona gündüzleri iş yağdırdığım yetmiyor gibi akşamları da örgü ödevleri veriyordum, sayemde ;-) becerikli annesinin kanatları altında kırmızı bir bere ve atkı bile örmüştü.
Neyse işte, Filiz'le kafa kafaya verdik, Güzide'nin nikah şekerlerini biz yapalım dedik. Malum blogdaşlarıma bir özenmişliğim var ya ;-)
Filiz, İzmir'de bir arkadaşından 300 adet deniz yıldızı istedi. Ben onları yıkadım kuruttum felan. (Güzide deniz yıldızını pek sever)
İpek tül denen ekru renkli tüller aldık.
Elvani renk de organze kurdela.
Bujiteri dükkanından da inci kolyeler aldık.
Çiftimizin güzel bir resmini bastırdık yuvarlak formda, tek tek kestik onları. İsim yazmak yerine resimlerini koyalım diye düşündüm, maksat değişik olsun.
Burada malzeme bulmak tabi ki şehirlerdeki gibi kolay ve ekonomik değil ama azmettik bi kere.
Mesai ve günlük ev işleri haricinde epeyce saatlerimi verdim kendisine, Filiz de bana yardım etti, yeğeni Burcu ile birlikte.
İlk işimiz ya, tüm kurdelaların ucunu kırlangıç kestik ve herbir şekere iki farklı renk kurdela bağladık.
Düğün oldu bitti, ürünlerimiz büyük büsbüyük övgüler aldı, bi sevindik sormayın.
Güzide bayıldı -ki en önemli kısmı buydu çünkü son ana kadar kendisi de görmemişti-
Resimler çekmeyi unutmuşuz tabi ben de dün gece kendim için aldıklarımdan yine de göstereyim dedim.
Tüller 25 cm çapında yuvarlaklar olarak kesildi.
Adı nikah şekeri olsa da biz şeker yerine pirinç koyduk, girdiği yeri bereketlendirsinler diye. Ben küçükken şeker meker konmazdı, bozuk paranın üstüne pirinç koyup tül parçalarına sararlardı. Anlamlı gelir o zamandan beri bana.
İncileri ve resimleri silikon tabancası yardımıyla yapıştırdık tüle.
Tüllerin ve yıldızların arasından görünen bir mutlu resim, inci, tül ve organzayla, "gayet romantik", "sade ve çok şık", "tam Güzidelik" şeklindeki övgüler alınca bizler de mes'ut ve bahtiyar olduk tabi haliyle.
Şimdiii;
Yaptığımız ahım şahım, hiç görülmedik bir şey değil elbet.
Resim kalitesi de hiç iyi değil ama bu resimler ve bu şekerler buraya konmalıydı yine de.
Çünkü güzel olan, onları yaparken bizim ve gördüğünde Güzide'nin, ikram edildiğinde misafirlerin gözlerindeki ışıltıydı.
Emekti çünkü.
Sevgiydi.
Çabaydı.
Önemsemekti.
Umarım sonsuza kadar mutluluk ve bereketle dolu olur birliktelikleri...Umarım bebek şekerleri de yaparız ;-)
Son olarak;Güzide'nin düğünde ilk dans müziği de beni benden aldııııı, götürdüüüü ve getiremedi geri ;-)
