Yılbaşı ertesi durum vaziyet

İzinler bitti, koca bir yıl bitti...
Yılbaşı öncesindeki son bir haftayı izinli geçirmek çok hoş geldi, hiç bitsin istemedim; istediğim saatte yatıp, istediğim zaman kalkmak zaten en büyük lüksüm benim yıllardır.
Bu izin süresinde biraz ev derleyip toparlamak da istedim ama valla tövbe elim gitmedi. Güya evde, odalarda bir takım değişiklikler yapacaktım, üşendim, erteledim...
Hava müsait olduğunda da biraz dışarı çıktım; doğaya çıktım ve en güzel kokulularından ot topladım, balığa gidip olta attım, kızımcığımlarımla alış verişe çıktım, yemek yaptım az miktarda, kitap okudum biraz, örgü ördüm canım istedikçe falan filan.
Yeni yılda neler yapayım diye diye düşünmüyorum artık uzun uzun çünkü yıllardır hayat, düşündüğümden hep çok farklı yollara ittiriyor beni... Sahip çıkmayı bilmiyorum hayata, bilmiyorum...
Aslına bakarsam; büyük sürprizleri de, öyle acayip planlı programlı olmayı da sevmiyorum ben artık. Yani mesela ne zaman bilmem kaç gün sonra şu akşam şunu yapayım desem, o güne kadar stresleniyorum değişik şekillerde, yoruyor beni. Günlük, spontane şeylere daha açığım sanki. Mesela komşular, "haftaya salı günü akşam mangal yapalım" derlerse, kesin olur yada olmaz demiyorum ama yine mesela haftaya salı geldiğinde "hadi bu akşam mangal yapalım" derlerse hemen tamam diyorum. Garip ama eskiden de bunun tam tersiydim. Saat saat nerede, ne yapacağımı hep planlamış olurdum. Bu değişimin adı yaşlanmak mı, yorulmak mı, büyümek mi gerçekten bilmiyorum.
Yani öyle aman aman planım yok yeni yıl için. Sadece artık  -kaba tabirle ;)- dizlerimdeki sıvı eksikliği ve topuklarımdaki diken sorunu arttığı için, sağlığa katkı amaçlı kilo vermek istiyorum. Dizlerim ve ayaklarım, yaklaşık 20 kg versem süper rahatlamış olur, 15'e de razı olabilirm ama spor yapasım da yok, sadece bir miktar yürüyüş yapabilirim maalesef. Bu şartlar altında da nasıl zayıflanır bilmiyorum onu da. Gerçi bundan 4-5 yıl önce başarmıştım, yeniden... Yaklaşık 10 gün diyet yaptım ama yılbaşı hengâmesinde yine bozdum tabi... Olsun, yine de deneyeceğim...
Kızımcığımlarım masal yada hikâye yazmamı çok istiyorlar, denemeyi deneyeceğim...
Evdeki yarım örgüleri bitirip, bi daha da büyük işlere kalkışmamayı da becermek istiyorum mesela. Bizim malum ipini artık bulamadığımız Yaşar, artık olduğu olacağı kadarla ve yeni patchwork (o artık tek kişilik battaniye ebatını zorluyor) bitse iyi olur. Muazzam projem diye başlamayı düşündüğüm proje, bu araya girenler neticesinde beklemekten de usanmış olabilir zira. Şubat sonuna kadar ikisini -Mualla'ya rağmen- bitirsem ne güzel olur. Bu arada Mualla benim örgü örmemi hiç ama hiç sevmiyor, bundan kesin eminim artık. Yaw ne zaman usuuulllca elime alsam, başka yerdeki uykusundan uyanıp geliyor, tam üstüne, eliyle koluyla illa ki beni sev diyor. Çok da başarılı oluyor aslında ;))

Yeni görev yazım halâ elime geçmedi ama bu sefer yazının çıktığını görenler var. Son bir yıldır sadece 5-6 kişinin olduğu erkek egemen -kadın tek benim- bir ofise gidip geliyordum, çok sakindi, çok sevmiştim aslında. Şimdi yeni yer olacak yer tam bir hengâme. Kalabalık. Sanki yeni işe başlayacakmışım gibi garip ürpermeler oluyor içimde, düşündükçe... Hem ben son 1 yıldır üst-baş, kıyafet vs bile almamakla birlikte biraz daha sadeleşmek, biraz da kilo sebebiyle toplam 5-6 üst, 2 pantolanla kalmış durumdayım. Bu yeni yerde herkes pek bi süslü ;)) bunu da düşünmüyor değilim ;))

Ofisteki çay makinesi bozulmuş, kahveler bitmiş. Allah'tan su var. Keyif almanın birşeyler içmekle yakın alakası var zannediyorum zira bugün gayet sıkıcı geçiyor. Belki de ben gerginim onu da bilmiyorum...

Daha güzel şeyler yazmak için geleyim inşallah bundan sonra ;))