Bir yandan bir kelebeğin kanadı gibi pır pır ediyor yüreğim.
Bir yanda sızılı umutlar, ümitler;
Bir yanda hüzün dolu bir kalp ve gözyaşı var hissemde.
Bir yanda olanca gücüyle tembellik,
Bir yanda var gücüyle çalışma hissi heybemde.
Eskiden garibime giderdi bu zıtlıklar, şimdi gitmiyor artık, alıştım.
Hem nelere alışmadım ki ben?
Nelere alışmak zorunda bırakılmadım ki?
Bir yanda sızılı umutlar, ümitler;
Bir yanda hüzün dolu bir kalp ve gözyaşı var hissemde.
Bir yanda olanca gücüyle tembellik,
Bir yanda var gücüyle çalışma hissi heybemde.
Eskiden garibime giderdi bu zıtlıklar, şimdi gitmiyor artık, alıştım.
Hem nelere alışmadım ki ben?
Nelere alışmak zorunda bırakılmadım ki?
İnsan zamanla herşeye alışıyor, hiç beklenmedik şeylere bile.
YanıtlaSilEcehancım, alışmaya zorlandığımız şeyler çok yoruyor beni...
YanıtlaSil