14 Şubat 2011 Pazartesi

Yuh gari

Yine, bir yönüyle yapay bir günü daha kutluyorlar.
Allah yardım etsin cümlemize.
Kayışı; "kalp şeklinde kandil simiti" haberini görünce sıyırdım.
Kızmayın,
Bu da benim fikrim.

8 Şubat 2011 Salı

Bugünce,

Bıraktım, hır gür hesaplaşmayı.
Kendimle de başkalarıyla da.
Sabah kalkıyorum, işime gidiyorum, kulağım tüm olumsuz seslere tıklaı, beynimin emrettiği şekilde işimi yapıyorum.
Haaaaa, bunu kolayca mı yapıyorum? Tabi ki hayır.
Ama olsun öğrendim.
Benimle sidik yarıştıranlardan bıktığımı, kimseyle sidik yarıştırmaya gerek olmadığını, bütün işi gücü dedikodu üretmek olan insanlardan duyduklarını duymamak gerektiğini;
Sadece alın terini döktüğün işten kazandığın helâl lokmayı evine getirmenin o büyük hazzının dünyaya değer olduğunu;
Birilerinin her önerdiğim şeye "yanlış" ya da "eksik" olduğu için değil, boy ve postlarının ölçüsünden korktukları için karşı çıktıklarını,
Öğrendim.
Ama ne var ki, her öğrendiğim şey, insanlar adına duyduğum bir sürü hissiyatı da alıp götürmeye devam ediyor.
Olsun varsın, yine de bunu başarmaya devam etmek istiyorum.

2 Şubat 2011 Çarşamba

Ölümü hissetmek

Aslında bu hep böyle ama insan yine de böyle günlerde daha fazla düşünür oluyor işte.
Evet tamam biliyoruz ki ölüm gerçekten yanıbaşımızda.
Zaman, kişi, mekân, sebep, sağlık, yetmiyor o an geldiğinde durdurmaya.
Ve bizler hakikaten yolcuyuz bu anda, kim hangi durakta, nasıl ve ne şekilde inecek, bilmiyoruz.
Belki, bu bilinmezlik bizi şoka sokan.
Bildiğimiz ama kabulünde zorlandıklarımız, şoku kolay kolay atamamamız üzerimizden.
Ne diyelim, söz biter bazen, bugün de bitti.
Mekânın cennet olsun Defne Joy Foster.
Dilerim ki, Allah oğlucuğunu esirgeyip saklasın daima.

?Defne?

Şoooooktayım galiba.
Umarım yanlış haberdir.
Yanlıştır, yanlıştır....